Het artikel gaat hieronder verder.
Je eerste associatie met het woord ‘Lilypad‘ is dezer dagen misschien de bijzonder succesvolle film Toy Story 5, nu een hit in bioscopen wereldwijd. Daar is het de naam van de schurk, ‘het kwaad in de vorm van een kindertablet in kikkeruitvoering, vol verslavende spelletjes en socialemediasnufjes’, zoals De Volkskrant het mooi omschreef, waarbij de zelfdenkende Lilypad volgens NRC dan weer behoorlijk lijkt op een manipulatieve A.I. De slechterik van de film is – hoe kan het ook bijna anders – nu ook te koop als ‘gewone’ iPad-hoes.
Op de arbeidsmarkt heeft Lily Padding weinig met Toy Story 5 van doen…
Maar in met name de Amerikaanse arbeidsmarkt gaat de term Lily Padding al langer rond, als verwijzing naar Generatie Z, die van baan naar baan zou springen, als een kikker van lelieblad naar lelieblad. Het vindt zijn oorsprong in een rapport van Glassdoor dat liet zien dat Generatie Z het idee van lineaire carrièreontwikkeling (de ‘ladder naar boven’) steeds meer begint te verwerpen ten gunste van het ‘carrière-lelie-platform’, een model gebaseerd op het meer horizontaal wisselen tussen functies die op een bepaald moment aansluiten bij persoonlijke en professionele doelen.
Leiderschap geen prijs
Uit het Glassdoor-onderzoek zou onder meer blijken dat 68% van de Gen Z’ers pas een managementfunctie zou overwegen als die ook daadwerkelijk gepaard gaat met een hoger salaris of een prestigieuzere titel. Dit in contrast met millennials en babyboomers, die een leidinggevende functie vaak als een mijlpaal in hun carrière beschouwen, en daar hoe dan ook altijd ja tegen zouden zeggen. Voor veel jongere werknemers is leiderschap op zich echter geen prijs, tenzij de beloning ervan tastbaar is, aldus het rapport. En dus gaan ze dan liever ‘lilypadden‘, zoals het genoemd wordt, steeds op zoek naar een plek waar ze meer kunnen leren.
‘Lily padding is het meest effectief als je cv doordachte carrièreopbouw laat zien, met een consistente skillset.’
In plaats van een lineaire route omhoog, beweegt de lilypadder naar een vergelijkbare functie, branche of sector om ervaring op te doen – niet per se een hogere titel of een beter salaris. Denk aan iemand die vanuit een corporate omgeving overstapt naar een sociale onderneming, en daarna naar de publieke sector. Niet voor meer geld, maar voor het verhaal dat hij of zij daarmee opbouwt. En dat werkt vaak wonderwel goed, zo lijkt het. ‘Lily padding is het meest effectief als je cv doordachte carrièreopbouw laat zien, met een consistente skillset‘, zoals de Britse Huffington Post het omschrijft.
Anders dan job hopping
De trend lijkt op het eerste gezicht misschien heel erg op het al langer bekende jobhopping. Maar het verschil is cruciaal, zeggen experts: wie jobhopt, doet dat meestal omdat hij of zij snel ongelukkig of verveeld is op de werkplek, en daarom continu om zich heen kijkt. Wie lilypadt, doet dat juist meer proactief en strategisch – met als doel een gereedschapskist op te bouwen voor de loopbaan die je voor ogen hebt. De motivatie is niet ontevredenheid, maar ambitie. Korte dienstverbanden zijn het gevolg van een plan, niet van vluchtgedrag.
De motivatie van Lily Padding is niet ontevredenheid, maar ambitie.
Dat dit geen marginaal verschijnsel is, blijkt ook uit cijfers van het World Economic Forum: slechts 11% van de Gen Z-medewerkers zegt hier van plan te zijn voor langere tijd bij hun huidige werkgever te blijven, terwijl 54% op dit moment actief op zoek is naar een andere functie. Geen kleine percentages. Ook Randstad komt tot een soortgelijk beeld. Voor recruiters betekent dit: de kandidaten van nu hebben andere verwachtingen dan de generaties ervoor – en zullen die niet snel loslaten. Doorgroeien om het doorgroeien interesseert ze niet. Ze willen leren, een gevarieerde skillset opbouwen, juist nu de arbeidsmarkt onzekerder wordt.
Geen rode vlag meer
Lily padding blijkt daarnaast ook nog eens bijzonder populair onder Gen Z-vrouwen, die meer op zoek zijn naar rollen die persoonlijke groei, zingeving en flexibiliteit bieden in plaats van lineaire titels. Voor recruiters betekent dit wel een verschuiving. Waar een cv met meerdere korte dienstverbanden lange tijd een rode vlag was, verdient dat perspectief nu herziening. Effectieve lilypadders bouwen hun loopbaan rond communicatie, digitale vaardigheden, probleemoplossend vermogen. De vraag die recruiters zich moeten stellen is dus niet langer: ‘waarom zo kort?’, maar ‘wat heeft deze kandidaat van elke stap meegenomen?’
Een cv met meerdere korte dienstverbanden was lange tijd een rode vlag, maar dat verdient nu herziening.
Voor werkgevers betekent dit ook: herdefinieer hoe je groei beloont. Carrièreontwikkeling ziet er minder uit als een hiërarchie en meer als skill building, mentorschap en flexibiliteit. Organisaties die zich daaraan aanpassen, hebben een voorsprong in zowel werving als behoud van talent. Lilypadders zoeken een werkgever die begrijpt dat ze onderweg zijn naar iets groters, en die bereid is daar onderdeel van te zijn – ook al is het tijdelijk. Recruiters die dit weten te vertalen naar concrete ontwikkelperspectieven in het sollicitatiegesprek, kunnen zich onderscheiden – en misschien minder teleurgesteld zijn als ze ook weer snel vertrekken.
Lees ook
- Over de nieuwste trend: Quiet Hiring (als tegenhanger van Quiet Quitting)
- Woord van de week: skillfishing. Wat wordt daar nu weer mee bedoeld?
