Het artikel gaat hieronder verder.
Werven is allang niet meer alleen een lokale of regionale aangelegenheid. Uit recent onderzoek van Native Teams en Robert Walters blijkt dat internationale werving steeds meer een bewuste strategische keuze is – geen noodgreep. En de aanjager daarvan luistert naar de naam A.I., blijkt uit het rapport The New Talent Economy, gebaseerd op een analyse van meer dan 3.000 grensoverschrijdende wervingstransacties. De bevindingen zijn relevant voor elke recruiter in Nederland die merkt dat de lokale vijver steeds leger raakt, zeker op het gebied van technologie, data en A.I. Want de schaarste is niet alleen Nederlands – ze is structureel en wereldwijd.
‘Grensoverschrijdende werving is geen toeval, niet gelijkmatig verdeeld en wordt niet alleen door kansen bepaald.’
De eerste en misschien wel meest fundamentele conclusie van het rapport is dat internationale werving helemaal niet zo ‘borderless‘ is als de term suggereert. Integendeel: cross-border hiring is geconcentreerd, gestructureerd en ingenieus opgebouwd langs 4 assen – kostenverschil, taalovereenkomst, tijdzoneverschil en naleving van lokale arbeidswetgeving. Zo blijken slechts 10 landen van de 98 onderzochte herkomstmarkten verantwoordelijk voor maar liefst 66,5% van alle grensoverschrijdende wervingstransacties, met de top 5 (de VS, het VK, Duitsland, Spanje en India) tekenend voor bijna de helft van alle activiteit.
De meest vervlochten regio
En Nederland dan? Nou, wij spreken ook ons woordje mee op de internationale arbeidsmarkt, zo blijkt. Nederland staat op de zesde plek wereldwijd, met 4,43% van alle transacties en contacten met 40 verschillende herkomstlanden. Dat is een opmerkelijk sterke positie voor een relatief kleine arbeidsmarkt. Maar daar moet bij gezegd: Europa is veruit de meest vervlochten regio: 40,9% van alle wereldwijde cross-border hiring speelt zich af tussen Europese landen onderling. Europese bedrijven zijn dus niet alleen actief buiten hun grenzen – ze bouwen ook snel herhaalbare routes naar een handvol bewezen talentmarkten binnen de regio.
Het onderzoek keek naar 3.000 grensoverschrijdende transacties in 98 herkomstlanden en 123 bestemmingslanden. De populairste bestemming voor internationaal werven? Dat blijkt Spanje, gevolgd door de Filipijnen en Duitsland. Spanje trekt talent aan vanuit 36 verschillende herkomstlanden en combineert EU-toegang, een goede tijdzone en relatief lage loonkosten (een gemiddeld jaarsalaris van circa 25.000 dollar tegenover ruim 41.000 dollar in het VK). Dat levert organisaties voor vergelijkbare functies een kostenbesparing op van zo’n 40%.
Offshore kosten, nearshore kwaliteit
Oost-Europa speelt een vergelijkbare rol, maar op basis van andere kwaliteiten. Polen, Roemenië, Bulgarije en Servië bieden 50 tot 68% kostenbesparing ten opzichte van West-Europa, zo rekent het rapport voor, terwijl de tijdzoneverschillen minimaal zijn en de Engelstalige vaardigheid hoog. Met meer dan 3,5 miljoen ICT-specialisten in de regio en developer-tarieven die beginnen bij iets meer dan 8 euro per uur maken Oost-Europa tot wat het rapport noemt: ‘offshore kosten, nearshore kwaliteit’. Niet gek dat zo’n 25 landen actief veel talent uit de regio halen.
Het rapport is duidelijk over de recruitmentstrategie voor tech- en A.I-functies: wie lokaal in West-Europa blijft zoeken, zoekt op de duurste en meest schaarse plek. Zonder zeker te weten of daar ook meteen meer kwaliteit tegenover staat. Wie zijn sourcing verbreedt naar Spanje of Oost-Europa, houdt dezelfde tijdzone en vindt ook waarschijnlijk een vergelijkbaar kennisniveau, maar betaalt daarvoor wel een stuk minder.
A.I. vergroot de schaarste
Een van de centrale paradoxen in het rapport: A.I. vergroot de vraag naar A.I.-talent, maar lost die vraag niet op. Tussen 2023 en 2025 werden wereldwijd 1,3 miljoen A.I.-gerelateerde functies gecreëerd. Toch rapporteren technologieleiders nog steeds structurele tekorten. Het aanbod groeide met 24%, maar de vraag met 78%. De kloof wordt dus eerder groter dan kleiner. De functietitel die het snelst groeit op LinkedIn is bijvoorbeeld die van AI Engineer: een stijging van 143% in een jaar tijd. De time-to-fill voor dit soort functies bedraagt gemiddeld 38 tot 54 dagen voor senior posities – en dat in markten waar lokaal werven al geen optie meer is.
Tegelijkertijd verdwijnen er ook functies. Vooral junior developers, handmatige testers en standaard IT-ondersteuning staan onder druk door automatisering. Voor recruiters betekent dit een dubbele beweging, zo schetst het rapport: enerzijds een groeiende vraag naar een smalle groep hooggekwalificeerde A.I.-specialisten die internationaal moeten worden gevonden, anderzijds een verschuiving in het profiel van functies die wél lokaal kunnen worden ingevuld.
Geen experiment meer
Van de grensoverschrijdende wervingstransacties in het onderzoek betreft 84,3% overigens volledige dienstverbanden, dus geen freelance-constructies. Bedrijven bouwen blijkbaar permanente, internationale teams, geen tijdelijke oplossingen. En ze stoppen zelden bij één buitenlands land: wie eenmaal internationaal werft, breidt doorgaans snel uit naar meerdere markten. En dat gaat echt niet alleen om ‘goedkope arbeid’: 40% van de grensoverschrijdend aangetrokken medewerkers zou een senior of leidinggevende functie bekleden.
‘Er is geen beste talentmarkt. Er is alleen de juiste markt voor jouw specifieke behoefte.’
Het gaat steeds vaker om toegang tot expertise die lokaal simpelweg niet beschikbaar is. Een Amerikaans bedrijf dat in Duitsland iemand aanneemt, koopt daar kennis van de regelgeving en technische diepgang, niet meteen alleen maar kostenvoordeel. De infrastructuur die dit mogelijk maakt – zoals Employer of Record-platforms, wereldwijde payroll-diensten en remote-first werkmodellen – verlaagt de drempel voor organisaties die internationaal willen werven zonder een eigen juridische entiteit in het buitenland te hoeven opzetten. Markten met een gevestigde EOR-infrastructuur blijken zo disproportioneel veel vraag aan te trekken.
‘Het gebeurt gewoon’
‘Wat er veranderd is, is dat mensen niet meer nadenken over werving over de hele wereld. Het gebeurt nu gewoon’, zegt Jack Thorogood, oprichter en CEO van Native Teams in een reactie op het rapport. ‘Covid heeft de perceptie van mensen zeker veranderd. Het heeft organisaties doen beseffen dat ze niet iedereen op kantoor nodig hebben om productief te werken.’ En de opmars van A.I. helpt daar volgens hem dus alleen maar bij. ‘Er zal de komende tijd meer herinrichting van het personeelsbestand plaatsvinden dan we ooit eerder hebben gezien.’
Maar ook de opmars van EOR is daarbij volgens hem een duidelijke versneller. ‘Het is immers onmogelijk om iemand in het buitenland in dienst te nemen als je daar geen eigen entiteit hebt. Het is één ding om een freelancer te vinden, maar veel mensen willen wel een formeel arbeidscontract voor die zekerheid.’ En juist daarbij kan een lokale Employer of Record van dienst zijn, zegt hij, om zo ‘de infrastructuur voor grenzeloos werken op te kunnen bouwen’. De groei is er volgens hem dan ook nog lang niet uit. ‘Nieuwe functies moeten worden ingevuld en hoe sneller de veranderingen gaan, hoe sneller teams wereldwijd verspreid zullen raken.’




