Werf& Weekly – transcript (2026 - Week 24)
Welkom bij de Werf& Weekly, de podcast voor iedereen die liever luistert dan leest. In deze aflevering kijken we terug op Werf& Inspiration Day 2026 en de uitreiking van de Werf& Awards. Onder andere over de belangrijkste takeaways van Inspiration Day, de winnaars van de Werf& Awards en de campagnes die dit jaar het verschil maakten. Precies. En we gaan het komende kwartier gewoon eens rustig bespreken wat dit allemaal betekent voor het vakgebied. Ja, want er gebeurt veel.
Afgelopen week verscheen er dus een uitgebreid artikel met een terugblik op die Inspiration Day. En wat daar toch wel als eerste opvalt is de opzet van de dag. Ja, het was heel strak geregisseerd. Zeker bijna 300 aanwezigen, maar ze kozen bewust voor een dag zonder parallelsessies. Geen lange theorieën, maar gewoon strakke pitches van 10 minuten. En dat dwingt je als spreker echt om direct tot de kern te komen. Het haalt alle ruis weg.
Precies. Als we dan kijken naar de vijftien takeaways uit het artikel, dan zie je eigenlijk een paar hele duidelijke thema’s voor werkgevers. De eerste is de inzet van technologie voor snelheid. De rol van de recruiter schuift op. Het is niet meer simpelweg een vacature online gooien en wachten. Nee, het lijkt veel meer op het strategisch bouwen van teams. Exact. En wat daar heel erg bij helpt is de inzet van technologie. Maar dan wel met een opvallend doel, namelijk technologie gebruiken om juist het menselijke aspect meer ruimte te geven.
Klinkt ergens een beetje tegenstrijdig toch? Meer computers voor meer menselijkheid? Ja. Nou ja, kijk naar de case van supermarktketen Carrefour die in dat artikel werd besproken. Die stonden voor een flinke logistieke klus. Ze moesten met een gekrompen team toch jaarlijks iets van 20.000 kandidaten werven. Dat is echt een grote operatie. Hoe doe je dat zonder dat het een soort onpersoonlijke fabriek wordt? Ze hebben daar dus een AI-chatbot voor ingezet. Die doet de eerste selectiegesprekken gecombineerd met korte online testjes. Oké, dus een kandidaat praat eerst met een bot. Haakt een sollicitant dan niet meteen af? Dat is dus het grappige. Het tegendeel bleek waar. Ze wisten hiermee het aantal mensen dat niet kwam opdagen voor een gesprek — de no-shows — aanzienlijk terug te dringen.
Wacht dus, doordat je een computer het eerste contact laat doen, komen er uiteindelijk meer mensen daadwerkelijk opdagen. Hoe werkt dat precies? Dat heeft heel erg te maken met ons gedrag als consument. We zijn gewend geraakt aan direct antwoord. Als een kandidaat ’s avonds laat op de bank een vraag stelt via die chatbot, krijgt hij meteen antwoord. Dat geeft direct een gevoel van begeleiding. Oh ja, zonder die druk van een echte recruiter die over je schouder meekijkt. Precies. Het is laagdrempelig. En het mooie is, de recruiter spreekt daarna alleen nog de mensen die oprecht geïnteresseerd zijn. Die bot filtert de twijfelaars er al uit.
Dus werving gaat steeds meer op consumentengedrag lijken. En dat sluit eigenlijk naadloos aan bij een ander punt uit dat artikel, namelijk de verschuiving van tekst naar audio. Ja, die case van Translink. Zij merkten op dat mensen tegenwoordig gewoon meer luisteren dan lezen. Dus wat deden ze? Ze maakten een vacature-podcast. In plaats van een standaardtekst van 600 woorden op een website. 70%. Dat is een flinke stijging. Maar het klinkt logisch. We consumeren nieuws via audio, via video. Waarom zouden vacatures dan achterblijven? Het is ook de emotie. Weet je, in een podcast hoor je de passie van een toekomstige collega. Dat krijg je in een platte tekst gewoon minder goed overgebracht.
Zeker. En dat raakt dan weer aan de roep om kwaliteit boven kwantiteit. De tijd van simpelweg zoveel mogelijk cv’s verzamelen lijkt ook wel een beetje voorbij, toch? Ja, absoluut. In het artikel werd de Belastingdienst daar als voorbeeld voor aangehaald. Zij krijgen jaarlijks 50.000 sollicitaties binnen. Voor veel werkgevers klinkt dat waarschijnlijk als een luxeprobleem. Ja, dat dachten ze vroeger waarschijnlijk ook, maar besef even hoeveel tijd en energie het kost om 49.000 mensen netjes af te wijzen. Dat is niet alleen zwaar voor recruiters, het levert ook gewoon reputatieschade op bij al die afgewezen mensen. Oh ja, natuurlijk, die zijn teleurgesteld.
Dus de Belastingdienst focust nu op zelfselectie. Ze vertellen een heel eerlijk verhaal, zodat de kandidaat zelf al kan beslissen: pas ik hier wel of niet? Het doel is niet zoveel mogelijk mensen aantrekken, maar de juiste mensen. Het is eigenlijk alsof je een uitsmijter bij een club bent. En in plaats van dat je roept hoe gezellig het binnen is, vertel je de rij heel eerlijk dat er vanavond alleen keiharde techno wordt gedraaid. De mensen die daar niet van houden, stappen dan vanzelf wel uit de rij. Dat is een heel goede vergelijking. Ja, kwalitatieve instroom is echt de nieuwe norm.
And die drang naar een eerlijk verhaal zagen we ook direct terug bij het volgende onderwerp. Laten we naar het artikel over de winnaars van de Werf& Awards 2026 gaan. Ja, dat is een mooie lijst dit jaar, zeker. We zagen dat BMW en Alliade in de prijzen vielen in de categorie Recruitment en Marketing. En Alliander en YoungCapital wonnen voor Employer Content. Wat is de grote gemene deler bij deze winnende cases? Het overkoepelende thema was echt transparantie. De jury keek heel sterk naar werkgevers die buiten laten zien wat ze binnen waarmaken. Dus geen opgepoetste marketingpraatjes meer.
Wat me wel opviel in het artikel is dat de eerste award voor Employer Brand van het Jaar naar YoungCapital ging. De jury noemde hun campagne radicaal en op het randje. Ja, ze hebben echt iets opvallends neergezet. Maar laten we de cases eens specifiek bekijken om te zien hoe die in de praktijk werkten. Goed idee. Laten we beginnen met de winnaar in de complexe zorg, Alliade en hun bureau Dizain.
Ja, dit vind ik persoonlijk een hele sterke case. Zij combineerden een bodycam-campagne met een hele strakke selectiefunnel. Bodycams in de zorg, klinkt best heftig. Dat is het ook. Ze toonden potentiële kandidaten rauwe beelden, gefilmd vanaf de borst van een zorgmedewerker. En dan zie je dus ook echt moeilijk of agressief gedrag van cliënten. Vervolgens kreeg de kandidaat een online test met de vraag: wat zou jij doen in zo’n situatie? Wacht even, de arbeidsmarkt in de zorg is ontzettend krap. Is het tonen van dat soort harde realiteit niet gewoon afschrikwekkend? Dat wil je toch juist niet?
Nou ja, dat is juist wel de bedoeling hier. Het filtert namelijk de vroege afhakers eruit. De mensen die afschrikken zouden anders misschien na een maand of twee ontslag hebben genomen, omdat het werk toch te zwaar bleek. Oh, op die manier. Je voorkomt dat mensen met een geromantiseerd beeld aan de slag gaan. Precies. Recruiters leren hier echt dat eerlijkheid beter werkt dan verleiden. En de resultaten logen er niet om: 87 succesvolle aannames tegen best wel lage wervingskosten, zon 1.150 euro per kandidaat.
Dat is heel strak voor deze tijd. Laten we naar de volgende case gaan, van BMW en bureau Media.Monks. Hun project heette The Secret Assessment. Ja, een hele andere hoek, maar ook super interessant. Zij zochten autotechnici, een hele schaarse doelgroep. En dat deden ze op het platform Reddit, nagenoeg zonder mediabudget. Reddit is nou niet echt de plek waar je als merk snel populair wordt met een standaard vacature. Klopt, en daarom deden ze dat ook niet. BMW knew dat die techneuten daar samenkomen om over autotechniek te praten. Ze hebben zich daar anoniem gemeld en een complexe technische puzzel in een forum gedropt.
Dus in plaats van wachten tot een monteur naar de werken-bij-site komt, zochten ze het talent op in hun natuurlijke habitat. Precies. Het was een test op directe vaardigheden. Wie de puzzel op kon lossen, had overduidelijk verstand van zaken. En pas als iemand het antwoord had, maakte BMW zich bekend. Wat een slimme manier om vaardigheden te testen, in plaats van een cv te vragen. Leverde het wat op? Zeker, het leverde 31 specialisten op. De les voor recruiters hier is echt: spreek de taal van de vakman. Sluit aan bij wat ze leuk vinden.
Mooi. Dan door naar de trzecie winnaar. Netbeheerder Alliander met hun campagne Join the Grid. Dit ging niet over werving, maar over onboarding, toch? Klopt. Ze hebben een soort game ontwikkeld voor nieuwe medewerkers, The Time is Now, en die game speelt zich af in het jaar 2050. En waarom een game? Onboarding is toch vaak gewoon een dagje presentaties kijken en weten waar de koffieautomaat staat. Nou, precies daarom dus. Dat is vaak heel passief. Alliander wilde de nieuwe collega’s direct meenemen in een grote missie: de energietransitie. Door ze in een game te zetten, snappen ze veel sneller de urgentie en de context van hun werk. Oké, dus het maakt het inwerken veel meer inhoudelijk? Ja, en schaalbaar. Ze konden van 150 naar 250 deelnemers per keer. Bovendien bespaart het leidinggevenden 65% aan inwerktijd. Dat is aanzienlijk. Het laat zien dat onboarding echt een strategisch moment is en geen administratief proces. Precies.
We komen nu aan bij, nou ja, ik noemde het net al even, misschien wel de campagne van de week, of laten we zeggen de campagne van het jaar. Je bedoelt YoungCapital? Ja, die wonnen twee awards en de case stond ook uitgebreid beschreven. Hun campagne heet Boost Your Boomer. Ja, dit was echt een hele gedurfde actie. Het concept draaide om een letterlijk blikje energiedrank: de Boomer Energydrink. Ja, met drie o’s geschreven. Waarom deden ze dat? Ze wilden het heersende stereotype over generatie Z aanpakken. Je hoort vaak klachten van oudere werkgevers, de zogenaamde boomers, dat jongeren lui zouden zijn of te veel eisen stellen. YoungCapital wilde dat omdraaien en juist de waarde van die jonge energie benadrukken.
En toen hebben ze die energiedrank naar die werkgevers gestuurd. Klopt. Ze hebben 6.000 fysieke sixpacks afgeleverd bij prospects, dus bij de directies en managers op het bureau. Dat is best wel geniaal. Het voelt een beetje als een paard van Troje. Je gebruikt een humoristisch, tastbaar blikje energiedrank om eigenlijk een heel serieus en strategisch gesprek over generatieverschillen de bestuurskamer in te smokkelen. Precies dat. Het is geen platte reclame. Het is arbeidsmarktcommunicatie die een duidelijk maatschappelijk standpunt inneemt. Je beschermt de jonge kandidaat en je daagt de werkgever uit. En het bedrijfseconomische resultaat mag er ook zijn, las ik. 70 sollicitaties en ruim € 13 miljoen aan business waarde. Ja, dat bewijst wel dat lef tonen loont. Zeker weten.
Nou, we hebben nu de winnaars besproken. Laten we even een korte shout-out doen naar de andere . Zeker, dat verdienen ze. Neem bijvoorbeeld Rituals. Die waren genomineerd. Zij werken samen met Equalture om gamified assessments in te zetten in de retail . Oh, dus weer spelvormen. Ja, maar dit keer om vooroordelen in het wervingsproces uit te schakelen . Je kijkt puur naar competenties in het spel, niet naar iemands achtergrond .
Heel sterk. En de Dienst Justitiële Inrichtingen viel me ook op in het artikel, DJI . Die hadden maar liefst twee nominaties . Klopt. Zij gooiden ook echt de deuren open en lieten de rauwe realiteit en de menselijkheid achter de gevangenismuren zien . Dus ook hier weer dat ongepolijste verhaal .
Iets wat we ook bij de bouwmarkt Praxis zagen, toch? Ja, die kozen voor een hele nuchtere, authentieke campagne met hun eigen winkelmedewerkers onder het motto: samen maken we het succes . Geen dure acteurs of gepolijste settings, gewoon de medewerker op de winkelvloer . En dan hadden we ook nog TNO die echt de diepte inging. Ja, zij maakten een hele documentaire over een studententeam . Dat is een hele mooie manier van storytelling over techniek . En tot slot in dat overzicht de NS met hun Techniek Fabriek. Ja, gericht op vmbo-studenten. In plaats van wachten tot ze een diploma hebben, halen ze die jongeren eigenlijk al eerder binnen om ze op te leiden .
Als we al deze cases zo op een rij zetten, wat kunnen recruiters en werkgevers hier nu uithalen voor hun dagelijkse praktijk? Ik denk dat de belangrijkste les is dat succes in recruitment marketing vandaag de dag echt zit in het wegnemen van barrières. Dus focus op vaardigheden, niet alleen op een cv. En misschien wel de allerbelangrijkste: durf het pure, ongepolijste verhaal te delen. Ja, niet alleen maar verleiden, maar gewoon eerlijk zijn over wat de baan echt inhoudt. En dat roept wel echt de vraag op voor iedereen die luistert: kijk de komende tijd eens goed naar je eigen wervingsproces. Verkoop je onbewust nog steeds een soort geïdealiseerde droombaan? Of durf je kandidaten aan de voordeur al de ongepolijste realiteit te laten zien? Iets om over na te denken.
Dit was weer de Werf& Weekly, deze week met een terugblik op Inspiration Day en de Werf& Awards 2026. Wil je alle artikelen en cases rustig nalezen? Je vindtze op Werf-en.nl. Bedankt voor het luisteren en graag tot de volgende keer.
Luister liever?
Beluister de volledige afleveringen van Werf& Weekly via je favoriete podcastplatform of via onze podcastpagina.
Naar de podcastpagina