Brandmannen: ‘Benader employer branding als online daten’

Een wildvreemde in de supermarkt meteen om verkering vragen? Zonder eerst even te kijken of je wel bij elkaar past, een beetje dezelfde interesses hebt, of hetzelfde wilt in het leven? Het lijkt in het persoonlijke leven onvoorstelbaar. Toch is dat wat Alix Hensen Verbaten en Jill Witteman nog steeds veel werkgevers zien doen op de arbeidsmarkt. Oftewel: ze zetten een vacature uit (vragen meteen om verkering), en hopen dan dat kandidaten daar voor vallen. Maar zo werkt het in de praktijk natuurlijk niet’, stellen de beide employer branding-specialisten van het in Haarlem gevestigde Brandmannen.

‘Werkgevers blijven vaak hangen bij de vraag: kom je bij me werken?’

‘Werkgevers blijven vaak hangen bij de vraag: kom je bij me werken?’, constateert Hensen Verbaten. ‘Maar vergelijk het eens met Tinder of Happn, of een andere online datingsite. Als je daar actief wordt, ga je ook eerst goed nadenken over wie je bent, wat voor iemand je zoekt, hoe je jezelf wil profileren, en waar een mogelijke match kan zitten.’ Precies zo gaat het in het ideale geval op de arbeidsmarkt, vult Witteman aan. ‘Dan moet je ook eerst goed nadenken over vragen als: waar zit nou mijn doelgroep? Wat vindt die relevant? En welk verhaal heb ik hen precies te vertellen?’

Containerbegrip

Employer branding is nogal een containerbegrip, waar lang niet iedereen een goed beeld bij heeft, merkt Hensen Verbaten vaak. ‘Maar online daten kent iedereen. Iedereen heeft het zelf wel eens gedaan, of kent iemand die het doet. Wij vinden het verrassend dat werkgevers vaak nog niet zo denken als mensen die online gaan daten. Dat ze nog steeds meteen blijven vragen om verkering, in plaats van duidelijk te zien over wie ze zijn, wat ze te bieden hebben, en wat voor mensen ze zoeken.’

‘Als je iedereen aan wil spreken, spreek je uiteindelijk niemand aan.’

Op Werf& Live op 16 mei zullen Witteman en Hensen Verbaten ‘met een knipoog’ meer uitleggen over de analogie tussen online daten en employer branding. Daarbij gaat het ook om: keuzes maken, benadrukt Witteman. ‘Als je online gaat daten, wil je ook niet dat de hele wereld jou berichtjes gaat sturen. Je hebt meestal best duidelijk voor ogen wie goed bij jou past. Toch vinden werkgevers het vaak spannend zich zo te positioneren dat ze een minder brede, maar beter passende doelgroep aantrekken. Ze lijken bang kandidaten af te schrikken, proberen een allemansvriend te zijn. Maar als je iedereen aan wil spreken, spreek je niemand aan.’

Veel werkgevers vragen een kandidaat meteen verkering. Maar employer branding kun je beter benaderen zoals je dat op Tinder zou doen, zeggen Alix Hensen Verbaten en Jill Witteman. Wat bedoelen ze daar precies mee?
Alix Hensen Verbaten en Jill Witteman

Ware liefde

Maar als je de ware liefde wilt vinden, dan moet je selectief durven zijn, zegt ze. ‘We weten allemaal hoeveel tijd het kost om de juiste mensen te vinden. En tijd is geld. Het is dus alleen maar beter als je met je employer brand alleen de juiste mensen aanspreekt zodat alleen de best passende mensen solliciteren. Zodat je als recruiter niet door duizenden cv’s heen hoeft te gaan, maar de kandidaten krijgt die je naar rechts wil swipen, omdat je een match ziet.’

‘Je hoort vaak: je moet je vijver vergroten. Maar wij zeggen: je moet juist goed weten in welke vijver je moet vissen.’

Dat vergt lef, zegt ze. Want je wilt dus niet iedereen naar rechts laten swipen. ‘Je hoort vaak zeggen: je moet je vijver vergroten. Maar wij zeggen: je moet juist heel goed weten in welke vijver je moet vissen. En hoe je daar moet vissen. Je moet niet alleen je funnel open zetten en dan erachter komen dat je vertraging oploopt omdat je allemaal profielen binnen krijgt die je niet zoekt. Ook in de huidige krappe arbeidsmarkt.’

Datingprofiel maken

Bij Brandmannen helpen ze vaak klanten met het maken van zo’n uitgesproken ‘datingprofiel’, vult Hensen Verbaten aan. ‘Daar gaat ontzettend veel onderzoek aan vooraf. Het is niet iets wat wij gaan verzinnen, maar we gaan gesprekken aan. Met HR, en met de directie. En ook met medewerkers. Dat zijn vaak wel gesprekken van 1 tot 2 uur per persoon. Dan kijken we: wat is je visie op mensen? Wat is je ambitie? Waaraan heb je de komende tijd behoefte? Wie denkt HR en de directie dat de organisatie is? En hoe denken de mensen in de organisatie daar zelf over? En waar zit de overlap en de verschillen tussen die twee?’

‘ Je wilt ‘het echte plaatje’ naar buiten brengen, niet die opgepoetste foto vol met filters.’

Dit is precies wat wij verstaan onder een Employee Value Proposition, aldus Witteman. ‘Waar ben je sterk in? Waarom werken mensen graag bij je? Hoe kunnen ze bij jou impact maken? En waar is je toekomstige liefde naar op zoek?’ Je wilt immers ‘het echte plaatje’ naar buiten brengen, onderstreept ze. ‘Niet die opgepoetste foto vol met filters zoals je er eigenlijk niet echt uitziet.’ Maar je wilt natuurlijk wel aansluiten bij wat relevant is voor je doelgroep. Hensen Verbaten: ‘Dus moet je weten wat een potentiële nieuwe medewerker wil weten. Zodat-ie naar rechts swipet als-ie jou tegenkomt.’

Niet de funnel open zetten

Zorgen voor hoge conversie dus, met een werkgeversverhaal op basis van wat de doelgroep interessant vindt, en dat gebracht op de juiste media. ‘Ook daar zit de analogie met het online dating-verhaal’, aldus Witteman. ‘Want zodra je dat profiel hebt opgezet, is het natuurlijk ook belangrijk dat je het ook écht op die app zet. Dat je dan dus zorgt dat je ook zichtbaar bent, op het juiste kanaal, en dat de juiste mensen je kunnen vinden.’ En áls die mensen dan naar rechts swipen, bouw dan rustig een relatie met ze op, adviseert ze. ‘Het betekent immers nog niet meer dan dat ze je interessant vinden.’

‘Als je online gaat daten, wil je toch meestal ook eerst een paar keer mailen voordat je in het echt afspreekt?’

Naar rechts swipen is niet per se solliciteren, wil ze maar zeggen. ‘Het betekent gewoon dat ze een interactie met je willen aangaan. Dus laat ze dan eens een medewerkersverhaal van je lezen. Nodig ze uit voor je talentpool. Als je online gaat daten, wil je toch meestal ook eerst een paar keer mailen voordat je in het echt afspreekt? Dat is op de arbeidsmarkt niet anders, denken wij.’

Meer weten?

Benieuwd naar wat Alix Hensen Verbaten en Jill Witteman nog meer te vertellen over hoe je met het goede profiel de arbeidsmarkt kunt benaderen? Dat hoor je 16 mei, tijdens Werf& Live. Kijk hier voor meer informatie, of bestel meteen je tickets:

Werf& Live

Peter Woudenberg: directeur Jobmatix

Oude situatie

Oude functie: Consultant (o.a.)
Oude werkgever: Jobmatix

Nieuwe situatie

Nieuwe functie: Partner en directeur marketing, strategie en product
Nieuwe werkgever: Jobmatix

Ingangsdatum: 1 mei 2023

In de afgelopen 15 jaar heeft Peter Woudenberg meerdere organisaties begeleid in digitale recruitmentstrategie, innovatie en marketing. Hij is al enige tijd als consultant betrokken bij Jobmatix om samen met het innovatieteam de strategie en het product vorm te geven. ‘Met zijn kennis en ervaring vult Peter het directieteam uitstekend aan om recruitment marketing automation naar een hoger niveau te tillen’, aldus Wiebe Mulder, een van de oprichters.

De rubriek ‘Baanwisselaars’ wordt mogelijk gemaakt door de Leergang Recruitment Basic en Leergang Recruitment Advanced van de Academie voor Arbeidsmarktcommunicatie

Over ‘Collaborative Hiring’: 10 redenen om werving te beschouwen als teamsport

Collaborative Hiring. Onder die naam is de praktijk bekend geworden waarbij teams uit verschillende functies en van verschillende niveaus van een organisatie betrokken zijn bij een aanwervingsproces. Collaborative hiring werd begin van deze eeuw populair in Silicon Valley en op een gegeven moment zelfs door Steve Jobs aangeprezen als de ultieme manier om mensen aan te nemen. Bij Apple spraken kandidaten destijds wel met meer dan 10 mensen op verschillende afdelingen, om zo maar meer gezichtspunten ten aanzien van een kandidaat te kunnen verzamelen.

Precieze cijfers ontbreken, maar Collaborative Hiring lijkt hier nooit echt voet aan de grond gekregen te hebben.

Precieze cijfers ontbreken, maar toch lijkt het principe in Nederland nooit echt voet aan de grond gekregen te hebben. Inmiddels 3 jaar geleden alweer sprak Lewis de Stoppelaar (Recruitee) in de ATS Show met host Liesbet de Rouck over het idee erachter. Maar sindsdien is het vrij stil rondom de recruitmentmethode. Terwijl er toch ook best iets voor te zeggen is om méér mensen in de organisatie te betrekken in je recruitmentproces. We sommen in dit artikel 10 van die redenen op.

#1. Goed voor de teambuilding

Denk bij Collaborative Hiring vooral niet dat je alle sollicitatiegesprekken met grote groepen mensen moet houden, of iedereen zijn zegje moet kunnen doen. Het is ook niet altijd vertragend. Je kunt teamleden ook vragen te helpen bij het maken van de vacature, bij het sourcen van kandidaten, het screenen van sollicitanten, het maken of kiezen van assessments, en nog veel, veel meer. Het gaat erom het team betrokken te krijgen bij de nieuwe medewerker, en zo ook bij elke stap meerdere invalshoeken te kunnen betrekken. Goed voor het teamgevoel! En je maakt van werving een teamsport.

#2. Creëert goede eerste indruk

Een Collaborative Hiring-proces stelt je kandidaat in staat meer teamleden te ontmoeten, zodat velen de kans krijgen te delen hoe het is om bij jou te werken. Niet alleen zullen kandidaten zich hierdoor gewaardeerd voelen, ze kunnen ook beter hun eigen verwachtingen managen als ze een idee hebben van met wie ze zouden werken en wat de bedrijfscultuur is. En als je een gestructureerd proces hebt – inclusief duidelijke communicatie en verwachtingen tijdens alle stadia van het proces – zorgt dat voor een meer verfrissende, inzichtelijke en plezierige ervaring voor de kandidaat.

#3. Geeft nauwkeuriger beeld van je team

Samenwerken met collega’s van verschillende afdelingen is belangrijk om je waarden en employer branding te delen. Zulke samenwerking helpt om de cultuur, missie, waarden en doelen van je bedrijf zo duidelijk mogelijk te maken voor sollicitanten. In Glassdoor-onderzoek zei 73% van de werkzoekenden dat ze niet ergens zullen solliciteren als de waarden van die organisatie niet overeenkomen met die van henzelf. Zorg er dus voor dat je ze op je werkenbij-site weergeeft en neem later de tijd om erover te praten in sollicitatiegesprekken.

#4. Bespaart tijd

Er zijn een aantal manieren waarop de Collaborative Hiring-methode kan helpen het wervingsproces juist te versnellen, in plaats van te vertragen. Ten eerste, als je teamleden gebruikmaken van hun bestaande netwerken, kan het makkelijker worden om je talentenpool uit te breiden en meer hoogwaardige kandidaten te interviewen. Ander voordeel is het feit dat je wervingstaken kunt delegeren en voltooien op een meer efficiënte manier. Door samenwerking kan je time-to-hire uiteindelijk korter worden – wat betekent dat je meer tijd hebt om aan andere projecten te werken en/of nieuwe te starten met je nieuwe medewerker!

#5. Houdt vooroordelen onder controle

Bias kan in elk deel van het wervingsproces doorsijpelen. Daarom is het belangrijk om waakzaam te blijven en elkaar als teamleden aan te spreken. Door meerdere relevante medewerkers te betrekken bij interviews, een gestructureerd gespreksproces te handhaven en mogelijke vooroordelen te bespreken voor en na elk gesprek, kun je de kans verkleinen dat onbewuste vooroordelen de beslissingen beïnvloeden. Het gebruik van scorekaarten en focus op de capaciteiten en skills van een kandidaat zorgt ook voor een meer eerlijk en onbevooroordeeld proces.

#6. Verbetert de teamdynamiek

‘Je moet het team erbij betrekken, klaar hebben staan ​​en prioriteit geven aan werving als onderdeel van hun dagelijkse bezigheden’, aldus Tony Myer, Principal Technical Recruiter bij Mercari. ‘Leiders moeten een mentaliteit hebben van: “iedereen is een recruiter”. Het leidt tot een meer interactieve ervaring.’ Dit is volgens hem vooral belangrijk voor de mensen die direct met de nieuwe medewerker gaan werken. Meehelpen, feedback delen en met succes een kandidaat aannemen, bouwt vertrouwen en samenwerking op tussen teamleden en zorgt voor een hechter team – inclusief degene die op het punt staat te worden aangenomen.

#7. Helpt je een culture add te kiezen

Diversiteit, rechtvaardigheid en inclusie op de werkplek. Ieder mens is anders en kan iets toevoegen aan je bedrijfscultuur, waardoor je team nog specialer en unieker wordt. Als meerdere teamleden de mogelijkheid hebben om kandidaten te beoordelen, krijg je samen een duidelijker beeld van wat zij voor je bedrijf kunnen betekenen en hoe zij je team kunnen uitdagen om te groeien en te verbeteren. Elk lid van het team kan dit vanuit hun eigen perspectief benaderen en hun mening geven over hoe iemand een goede ‘cultureel ambassadeur’ zou kunnen zijn.

#8. Levert meer afgeronde discussies

Collaborative Hiring zorgt voor meer afgeronde discussies rond potentiële kandidaten. Als je verschillende stakeholders betrekt bij het proces, kun je meerdere standpunten en inzichten ‘assimileren’. Kort gezegd: praten (of notities delen) met collega’s over de kwalificaties, waarden en potentiële bijdragen van een kandidaat resulteert in een uitgebreidere evaluatie en zal je helpen betere beslissingen te nemen. Maar vergeet niet om je eigen mening te delen nadat iedereen in het recruitmentteam zijn scorekaarten heeft voltooid – om groepsdenken te voorkomen.

#9. Maakt onboarding makkelijker

Collaborative Hiring kan nieuwe medewerkers ook helpen met hun onboarding-ervaring, omdat ze dan al meerdere teamleden hebben ontmoet met wie ze zullen gaan samenwerken. De mensen in het recruitmentteam kunnen zo ook helpen de nieuwe medewerker zich voor te bereiden op zijn of haar nieuwe rol en ervoor zorgen dat ze een soepele onboarding-ervaring hebben.

#10. Kleinere kans op een mishire

We willen allemaal mishires voorkomen. Ze zijn pijnlijk, kostbaar en demoraliserend voor iedereen! Bij Collaborative Hiring worden kandidaten beoordeeld door meerdere teamleden – wat betekent dat met al die interactie, feedback en reflectie de kans veel groter is dat er een goede match wordt gevonden tussen de kandidaat en het bedrijf. Dit leidt gemiddeld tot betere behoudpercentages en een lager verloop.

collaborative hiring

Lees ook

Met dank aan Homerun, Recruitee en TestGorilla.

6x de toekomst van recruitment (volgens Kevin Wheeler)

Hij loopt al decennia mee, maar is still going strong. En als je jouw organisatie ‘The Future of Talent Institute‘ hebt genoemd, kan het ook niet anders dan dat je wat zinnigs te melden hebt over de toekomst van de arbeidsmarkt. Dat zal Kevin Wheeler dus ook weer doen op 16 mei, als hij een van de sprekers is op Werf& Live. Wat voor inzichten kunnen we daar zoal van hem verwachten? We lichten 6 recente blikken in de glazen bol eruit.

#1. Over ChatGPT: ‘Gewoon saaie teksten’

Constateert: ‘ChatGPT is een opmerkelijke tool. Uiteindelijk zal het ook wel voor een revolutie op het internet zorgen. Maar ik ben bezorgd dat we te snel op de hype springen, zonder voldoende zorg. En we hebben al zoveel goede tools die we te weinig gebruiken en ons werk als recruiters kunnen verlichten. Helaas zijn die allemaal alleen net iets minder sexy dan ChatGPT.’

En dus? ‘De tool gaat verschil maken. Maar nu nog niet. Dus: speel er gerust mee, maar wees je bewust van de tekortkomingen. Het is makkelijk om verliefd te worden op een product dat nog niet grondig is getest en ontwikkeld. Een tool die makkelijk functieprofielen maakt, wervingsboodschappen formuleert, skills kan testen? Dat zeiden ze in de jaren 90 ook van de eerste ATS’en. Maar hoe goed het er misschien ook uitziet, tot nu toe weet A.I. nog niet wat er bij écht schrijven komt kijken. De vacatureteksten die ik hem had gevraagd te schrijven, bleken uiteindelijk net zo saai als degenen die we nu vaak in de praktijk zien.’

‘De vacatureteksten die ik hem had gevraagd te schrijven, bleken uiteindelijk net zo saai als degenen die we nu vaak in de praktijk zien.’

‘Ik denk dat het belangrijk is nooit zomaar de output van ChatGPT te gebruiken. Checken en editen blijft nodig. Ook in assessment heeft de tool nog een lange weg af te leggen. Voor mij is ChatGPT nu niet veel meer dan een chatbot die je kunt gebruiken voor de interactie met kandidaten, maar dan iets intelligenter dan de meeste chatbots tot nu toe. De immateriële aspecten van recruitment, zoals iemands taalgebruik, gezichtsuitdrukkingen of houding kan ChatGPT echter niet beoordelen. Dit zijn wel allemaal kritische factoren in de manier waarop een recruiter een kandidaat beoordeelt – en die dus nog niet vervangen kunnen worden.’

#2. Over opleiden: ‘Kortere omscholing nodig’

Constateert: ‘We kunnen mensen nu niet snel genoeg opleiden en omscholen voor de snel veranderende arbeidsmarkt. Volledige beroepsopleidingen duren te lang’, zei Wheeler in een recent interview. ‘We hebben kortere, gerichte trainingen nodig.’

En dus? ‘De recruiter van de toekomst zoekt niet meer naar 100 sales- of callcenter- medewerkers, maar richt zich juist op heel specialistische profielen. Werkgevers hebben nu al veel moeite om gekwalificeerd personeel te vinden, zeker als het gaat om ingenieurs of IT-specialisten. En je schiet er uiteindelijk niets mee op als je dan gewilde specialisten van elkaar gaat ‘stelen’ met hoge salarissen. Besteed dat geld liever op een verstandige manier en investeer in training. Dat maakt je bovendien een aantrekkelijker werkgever.’

‘Hiring managers selecteren nu nog vooral op diploma’s en ervaring. Daar moeten ze mee stoppen.’

Als je specialisten nodig hebt die er niet zijn, moet je ze zelf opleiden, adviseert Wheeler. ‘Daarbij is de kunst om te zoeken op skills: technische competenties en sociale vaardigheden. Hiring managers selecteren nu nog vooral op diploma’s en ervaring bij vorige werkgevers. Maar daar moeten ze mee stoppen. Iemands vaardigheden en vermogen om te leren zijn veel belangrijker.’

#3. Over data: ‘Veel vraag naar Talent Intelligence‘

Constateert: ‘Een handvol bedrijven is nu al bezig om voldoende inzichtelijke gegevens te verkrijgen uit hun personeelsgegevens, om uit te zoeken hoe ze toegang kunnen krijgen tot hun big data, die op te schonen en te analyseren, en ten minste enkele rudimentaire voorspellende analyses te maken, die echt gebaseerd zijn op data. Ik denk dat het nog zeker 5 jaar duurt voordat we zover zijn dat we prescriptieve analyses kunnen maken. Maar ik merk nu al dat de beschrijvende analyses en rapportages steeds beter en nauwkeuriger worden.’

‘Mijn volgende aanwerving voor een recruitmentteam zou altijd een data-analist zijn.’

En dus? ‘Ik denk dat recruiters meer gegevens nodig hebben om betere beslissingen te kunnen nemen’, aldus Wheeler. ‘Dus mijn volgende aanwerving voor een recruitmentteam zou altijd een data-analist zijn, en ik ben echt verbaasd dat recruitmentleiders nog nauwelijks hebben gelobbyd voor dit soort middelen, of een recruiter hebben ingeruild voor een van dat soort mensen, want ik denk dat het een enorm verschil zou maken in wat ze doen. En dan zou mijn eerste prioriteit liggen bij talent intelligence: waar bevinden mensen zich; wie heeft de vaardigheden; en waar zijn ze? Dat omvat zowel in- als externe mensen.’

‘Er zijn nu al bedrijven als Gem en Reejig die online het hele universum van in- en externe kandidaten scrapen, naar hun vaardigheden kijken en die beoordelen. En die profielen kunnen worden gebruikt door recruiters om je te helpen bij betere banen, en kunnen door jou worden gebruikt om je te helpen zoeken naar andere banen waarvan je nooit had gedacht dat je er geschikt voor was. Dat is een heel interessant en groeiend gebied, en echt alleen mogelijk door A.I. en technologie die al die gegevens kan scrapen en dan iets zinnigs eruit kan halen.’

#4. Over Quality-Of-Hire: ‘Gaat alleen om testen’

Constateert: ‘Vroeger was voor elke stap op de arbeidsmarkt een diploma of ervaring nodig, nu gaat het alleen nog maar om testen. Als je voor de test slaagt, nemen we je aan.’

‘Economisch gezien loont het voor Amerikanen niet meer om naar de universiteit te gaan.’

En dus? Waar Google vroeger zwaar leunde op het aannemen van alleen de toppers van de allerbeste universiteiten, is hun recruitmentmethode de afgelopen jaren verschoven, ziet Wheeler. De cijfers van de studenten voorspelden te weinig. ‘Economisch gezien loont het niet meer voor Amerikanen om naar de universiteit te gaan. Behalve als je een beurs krijgt, is het niet de moeite waard. En Google blijkt het daarmee eens, met een soort mentaliteit van “Als je code kunt schrijven, nemen we je aan”. Nu is het aan recruiters om een manier te vinden om vaardigheden beter te beoordelen.’

In de huidige kandidatenmarkt wordt het ‘steeds interessanter om gegevens te verzamelen waarin je kijkt welke vaardigheden een goede presteerder echt onderscheiden van een minder goede’, zegt hij. ‘Dus, als we daadwerkelijk tests kunnen afnemen, of de beste presteerders kunnen analyseren en kunnen uitzoeken wat de eigenschap was die daartoe heeft geleid, denk ik dat dat een enorme verbetering is om mensen te kunnen selecteren die vergelijkbare vaardigheden of eigenschappen hebben. In plaats van alleen maar te gissen waarom die persoon beter is. Ik denk dat we nu die gegevens echt kunnen krijgen.’

#5. Over de gig economy: ‘Voordelen benadrukken’

Constateert: ‘Het is een van de trends die we vaak afdoen als voorbijgaand of onbeduidend’, schrijft Wheeler recent in zijn eigen nieuwsbrief. ‘Maar de gig economy zal uiteindelijk al het werk veranderen. Ook al proberen wetgevers en goedbedoelende mensen andere mensen te dwingen om voor vast werk te kiezen, toch hebben duizenden gekozen voor freelance- of contractfuncties en dat zullen zij blijven doen.’

‘Naarmate het werk meer projectmatig wordt, moeten bedrijven een pool van geschoolde contractanten opbouwen.’

En dus? ‘Recruiters moeten zich hierop aanpassen door relaties op te bouwen met freelancers en gig workers en door hiring managers te beïnvloeden om freelancers te gebruiken in plaats van vaste werknemers. Naarmate het werk meer projectmatig wordt, moeten bedrijven een pool van geschoolde contractanten opbouwen die ze voor verschillende projecten kunnen inzetten. Dit vereist dat bedrijven wendbaarder worden in hun wervingsprocessen, aangezien ze snel aannemers voor specifieke projecten moeten vinden en inhuren.’

Dit kan alleen met de inzet van voldoende technologie, aldus Wheeler. ‘Freelance marktplaatsen en online vacaturebanken zullen bedrijven helpen om bekwame contractanten te vinden en projecten efficiënt te beheren.’ En recruiters moeten ook sterke employer brands opbouwen om freelance toptalent aan te trekken, zegt hij. ‘Ze moeten de voordelen van werken als freelancer of gig worker benadrukken, zoals de mogelijkheid om op afstand te werken, de flexibiliteit om projecten te kiezen en de mogelijkheid om met verschillende klanten te werken.’

#6. Over VR: ‘Nauwkeuriger beoordeling’

Constateert: ‘Virtual reality (VR) wordt steeds meer gebruikt om immersieve ervaringen voor kandidaten te creëren, dus met de perceptie van fysiek aanwezig zijn in een niet-fysieke wereld. Zo kunnen kandidaten op voorhand ervaren hoe het is om in een bepaalde functie te werken, te communiceren met managers en collega’s en feedback te krijgen terwijl ze werken.’

En dus? VR is nu nog misschien een uitzondering, en een 360-graden ervaring in een immersive room zoals de ambulancezorg Haaglanden ontwikkelde nog echt een bijzonderheid. Maar Wheeler verwacht dat het geen 10 jaar meer duurt voordat dit soort ervaringen gemeengoed zijn voor sollicitanten. ‘Een softwarebedrijf kan bijvoorbeeld een VR-omgeving creëren waarin kandidaten werken aan coderingsopgaven, en hun vooruitgang kan in realtime worden gevolgd. Dit biedt een nauwkeuriger beoordeling van de vaardigheden en capaciteiten van een kandidaat dan traditionele interviews of assessments.’

‘VR biedt een nauwkeuriger beoordeling van iemands capaciteiten dan traditionele interviews of assessments.’

VR in werving kan geografische barrières wegnemen, en kandidaten een aantrekkelijke, interactieve én eerlijke experience bieden, denkt Wheeler. ‘Wat leidt tot een grotere betrokkenheid en een betere algemene ervaring voor de kandidaten.’ Het kan nu nog toekomstmuziek lijken, de ontwikkelingen gaan volgens hem snel. ‘En bedrijven die deze virtuele werving omarmen zullen een concurrentievoordeel hebben in de strijd om talent.’

Benieuwd naar meer?

Weten wat Kevin Wheeler nog meer allemaal voorziet? Dat hoor je 16 mei, tijdens Werf& Live. Kijk hier voor meer informatie, of bestel meteen je tickets:

Werf& Live

Lees ook

Leergang Strategisch Recruitment [ADV]

Tijdens de Leergang Strategisch Recruitment leer je de basisvaardigheden van het recruitment vak te beheersen. Dit is belangrijk om later tijdens de opleiding net die extra stap te kunnen zetten. De Academie voor Arbeidsmarktcommunicatie dan namelijk dieper in op onderwerpen zoals tech, KPI’s en planning voor jouw recruitmentstrategie.

Recruitmentvisie

Een vakvolwassen recruiter kent de feiten van zijn doelgroep en adviseert stakeholders over de beste wervingsstrategie. Jouw eigen recruitmentvisie speelt daar ook een belangrijke rol in. Tijdens deze opleiding wordt er daarom ook aandacht besteed aan het formuleren van een sterke recruitmentvisie en -aanpak die perfect past bij jouw organisatie. Vervolgens gaan we jou helpen met het opstellen van een plan om deze recruitmentvisie daadwerkelijk uit te dragen.

4-daagse opleiding

De Leergang Strategisch Recruitment is verdeeld in 2×2 dagen, op 19 juni, 20 juni, 3 juli en 4 juli. Zo zien de dagindelingen er uit:

Dag 1

  • Kennismaken
  • Problemen uit de dagelijkse praktijk bespreken
  • Recruitment Case
  • Leerdoelen opstellen
  • Projectmatig werken met een businesscase
  • Inspiratieworkshop empoyer branding

Dag 2

  • Leer je krachtenveld kennen
  • Wervingsadvies geven
  • Bouwstenen van je identiteit

Dag 3

  • Recruitment Technologie
  • Candidate Experience & Journey

Dag 4

  • Real life inspiratie case
  • Presentatie geven en feedback ontvangen
  • Uitreiking certificaten, afsluiting en borrel

Belangrijkste informatie op een rij

Wanneer:

19 juni, 20 juni, 3 juli en 4 juli 2023

Investering:

€3.399,00 (€500 korting met code combi-lsr * bij inschrijving met collega)

Locatie:

Het Industrie Gebouw
Goudsesingel 80
3011 KD Rotterdam

Recensies

De Leergang Strategisch Recruitment scoort een 8,4 op Springest. Waarom? Dat weet Ronald wel te benoemen!

 

Benieuwd naar meer meningen van oud deelnemers? Neem dan een kijkje op Springest.

Wil jij na deze mooie recensie van Ronald ook deelnemen aan de Leergang Strategisch Recruitment? Meld je dan aan voor de leergang met startdatum 19 juni.

Eerst meer weten?

Download de Factsheet: Leergang Strategisch Recruitment

Over de video’s waarmee Payconiq meer vrouwen naar de fintech wil trekken

Vrouwen zijn in de techwereld nog vaak de uitzondering. En dat is bij het in Amsterdam en Luxemburg gevestigde fintechbedrijf Payconiq International al niet anders. Weliswaar is momenteel 38% van de werknemers bij het in 2014 opgerichte bedrijf vrouw en wordt 25% van de managementfuncties vervuld door een vrouw, CEO Guido Vermeent zou die percentages graag binnen korte tijd zien toenemen. ‘We streven naar minstens 50% om een gezonde balans te hebben.’

‘We hopen dat deze women in tech andere vrouwen inspireren.’

En vandaar dat het bedrijf (hier bekend als de technische provider achter iDEAL) recent een (internationale) campagne gestart is, met onder meer 5 video’s waarin 5 vrouwelijke vertellen zij wat hen trots maakt, geven ze tips en delen zij hun ervaringen. ‘We hopen dat deze women in tech andere vrouwen inspireren met hun verhaal en visie’, aldus Vermeent. ‘Dat gaat over ambitie en trots, maar ook over het loslaten van oude ideeën over wat werken in techniek is.’

Nog altijd een mannending

De eerste video is al in februari live gegaan, een drietal volgt nog. ‘De vrouwen in ons kantoor weten uit eigen ervaring hoe belangrijk het is om geïnspireerd te worden door andere vrouwen en een rolmodel te hebben’, aldus Vermeent. ‘In de video delen ze bijvoorbeeld ook hoe mensen in hun omgeving verbaasd waren dat ze in de fintech zijn gaan werken. Dat vertelt ons dat veel mensen fintech nog steeds zien als een mannending – terwijl wij denken dat dit absoluut het tegenovergestelde is. Er is geen toekomst zonder tech, dus deze toekomst moet door zowel mannen als vrouwen worden gecreëerd.’

‘Er is geen toekomst zonder tech, dus deze toekomst moet door zowel mannen als vrouwen worden gecreëerd.’

Er zijn geen specifieke conversiedoelen aan de campagne verbonden, aldus Vermeent. Inspireren is volgens hem het eerste doel, ‘maar zullen hierna zeker weer met een nieuwe campagne komen.’ Behalve met de video’s laat Payconiq ook op andere kanalen vrouwen in de tech zien. Zo stond recent op techgirl nog een portret van criminologe Michela Bonvissuto, oorspronkelijk uit Malta, maar 3 jaar geleden naar Nederland verhuisd om hier betere carrièrekansen na te jagen. En nu dus Risk Associate bij Payconiq.

Payconiq

Geen goed beeld

Payconiq ontwerpt digitale betaaloplossingen voor e-commerce en het bankwezen. Dat er nog weinig vrouwen toetreden tot de fintech wereld heeft volgens de geïnterviewde vrouwen bij het bedrijf twee belangrijke redenen. Zo is het een snel groeiende maar nieuwe branche, zeggen ze, waar mensen in het algemeen nog geen goed beeld van hebben. Daarnaast merken ze dat veel vrouwen niet beseffen hoe zij hun talenten in kunnen zetten in dit soort functies.

In de serie van 5 video’s vertellen de geïnterviewde vrouwen niet alleen wat hen trots maakt, maar geven ze ook tips en delen hun ervaringen. ‘Meer vrouwen in (fin)tech is geen doel op zich,’ stelt product owner Emilie Fourel bijvoorbeeld. ‘Maar om succesvol te zijn werkt een gediversifieerd team het beste. Bovendien denk ik dat veel vrouwen het een leuke, dynamische wereld zullen vinden waarin veel kansen liggen.’

Lees ook

Welke 3 onderdelen zijn cruciaal voor succes in je D&I-beleid?

Hij heeft ervaring bij een grote bank, en een master in accountancy. Een gewild cv, zou je zo zeggen. Toch lukte het hem lange tijd niet om een nieuwe baan te vinden. Meer dan 100 sollicitaties deed hij de deur uit. Toen besloot Faheem Shams tot een radicale stap. De Australiër veranderde zijn voornaam op zijn cv in ‘Sam’. En plots begonnen de telefoontjes binnen te stromen. ‘Schokkend‘, zegt hij er zelf over.

Shams is niet het enige slachtoffer van discriminatie op de arbeidsmarkt, en hij zal ook niet de laatste zijn.

Shams is natuurlijk niet het enige slachtoffer van discriminatie op de arbeidsmarkt, en hij zal ook ongetwijfeld niet de laatste zijn. In de hele wereld komt het voor. Volgens een Australische studie worden mensen met etnische achternamen 57% minder in aanmerking genomen voor een leiderschapsrol, en 45% minder voor lagere functies. In Nederland lijkt het fenomeen de laatste jaren zelfs weer toe te nemen, meldden we vorige week al.

Grootste uitdaging

En dat terwijl het belang van diversiteit en inclusie wel steeds meer onderschreven wordt. Althans: in woord. Maar hoe je het in de praktijk precies aanpakt, dat blijkt vaak nog lastig. Divers talent aantrekken, hen door de selectie krijgen, hen vervolgens ook behouden, veel organisaties zien alle 3 onderdelen nog als een uitdaging, blijkt uit een recente LinkedIn-poll. En dan hebben we nog in het midden gelaten om wat voor ‘diversiteit’ het hier precies gaat.

Maar uiteindelijk zijn dit natuurlijk communicerende vaten en moet je ze alle drie aanpakken wil je succesvol zijn in je D&I-beleid. Als ze niet solliciteren, kun je ze immers ook niet selecteren. Dus het begint al met een inclusieve arbeidsmarktcommunicatie, corporate recruitment website en vacatureteksten. Zoals je tegenwoordig bij de politie vaak ziet, die qua arbeidsmarktcommunicatie op dit gebied bijvoorbeeld goed bezig zijn.

‘Algoritme-aversie’

Als het gaat om discriminatie op de arbeidsmarkt gaat het vaak over de selectiefase. Daar zijn inmiddels trouwens veel oplossingen voor, zoals: een heel gestructureerd gesprek voeren, en de informatie daaruit heel systematisch afwegen. Daar heeft bijvoorbeeld Marvin Neumann uitgebreid onderzoek naar gedaan. Hij promoveert op 15 mei in Groningen op een proefschrift over ‘algoritme-aversie’ in personeelsselectie, en rekent daarbij bijvoorbeeld af met de mythes dat meer informatie in selectie altijd beter is, en dat mensen in staat zouden zijn verschillende afwegingen ‘in ons hoofd’ goed te combineren.

Dat meer informatie in selectie altijd beter is, blijkt een mythe.

Kortom: het gebruik van objectieve, wetenschappelijk gevalideerde assessments kan helpen bij een goede selectie. Zo kijken organisaties als STX en Young Coders naar het breinprofiel van kandidaten. Waar ben je van nature goed in? Maar als je dat weet, dan moet je ze natuurlijk ook nog zien te behouden. En dan speelt al snel de vraag: zijn je arbeidsvoorwaarden wel inclusief? Zo geven steeds meer bedrijven hun medewerkers de mogelijkheid om christelijke feestdagen in te ruilen voor die van een andere religie.

Communicerende vaten

Maar ‘inclusieve arbeidsvoorwaarden’ gaat nog verder dan dat. Zo werkt de ANWB aan een ‘inclusieve cao‘, wat onder meer al betekent dat de medewerker hierin als ‘je’ en ‘jij’ wordt aangesproken. En bij verpakkingsbedrijf Trivium Packaging zijn ze bezig met ‘inclusief leiderschap’ en ‘inclusief talent development’. Als het gaat om D&I in recruitment, kun je je dus nooit richten op alléén je werving, alléén je selectie, of alléén je inclusiviteitsbeleid. Het is nooit één element; het zijn altijd communicerende vaten. Daarom komen op het allereerste D&I event ooit van Digitaal-Werven ook al deze 3 onderwerpen gelijkwaardig aan bod.

Meer weten?

Bekijk het hele programma van het D&I event van Digitaal-Werven, dat op 1 juni plaatsvindt, op Mereveld, in Utrecht:

D&I event

Je talentpool vergroten?

Op zoek naar een grotere talentpool? Bij Digitaal-Werven is recent een gratis whitepaper verschenen, die inzicht geeft in manieren om meer talenten aan te trekken en meer te doen met je bestaande talentpools. Met (internationale) casebeschrijvingen van Specsavers, Mott MacDonald, EY,  Luchtverkeersleiding Nederland, Kruidvat, Rijkswaterstaat en nog veel meer.

Whitepaper

Beeld boven: Adham Laamraoui (van destijds NS) op eerder Digitaal Werven-event

6 bedrijven die nu al veel doen voor asielzoekers en statushouders

De Nigeriaanse Elvis is vorige week een begrip geworden in Nederland (net als zijn collega trouwens, die ook al Elvis heet). Samen met zijn werkgever Jeroen IJzerman stapte hij naar de rechter omdat hij meer wilde werken dan de 24 weken per jaar die hij van het UWV mocht. En: hij won. Althans: de rechtbank oordeelde dat het UWV niet langer een werkvergunning mag weigeren als dat met de reden is dat de asielzoeker anders meer dan 24 weken per jaar arbeid verricht.

Slechts 33% van alle vluchtelingen die sinds 2014 naar Nederland kwamen heeft een baan.

Europese wetgeving schrijft namelijk voor dat asielzoekers toegang tot de arbeidsmarkt moeten hebben. Volgens de Europese Unie maakt dat integratie juist makkelijker en leidt het ertoe dat asielzoekers meer zelfvoorzienend worden, ook als ze nog in procedure zitten. Hoewel het UWV, de gedaagde in deze zaak, zich beriep op de Wet arbeid vreemdelingen, lijkt ook het kabinet inmiddels in te zien dat asielzoekers en statushouders een bijdrage kunnen leveren aan verlichting van de krapte op de arbeidsmarkt. Hoe anders valt het recente voorstel te verklaren statushouders al in een asielzoekerscentrum te koppelen aan potentiële werkgevers?

Karien van Gennip, ©RVD – Valerie Kuypers en Martijn Beekman

Natuurlijk, een asielzoeker is nog geen statushouder. Voor iedereen is de situatie anders. Maar opvallend is het wel: aan de ene kant grote tekorten op de arbeidsmarkt, aan de andere kant heeft slechts 33% van alle vluchtelingen die sinds 2014 naar Nederland kwamen een baan, zo blijkt uit data van Divosa, de vereniging van directeuren van het gemeentelijk sociaal domein. Niet gek dus dat minister Van Gennip meer werk wil maken van het aan het werk helpen van statushouders. Een voornemen dat overigens ook bij veel werkgevers al gehoor vindt. We pikken er 6 uit, en kijken hoe zij het doen:

#1. NS

In de strijd tegen de personeelstekorten haalde de NS vorig jaar het nieuws met de inzet van statushouders in de treinstellenwerkplaats in Haarlem. Hier helpen onder meer een Soedanese automonteur, een Syrische boer en een Afghaanse schrijver intercity’s moderniseren. De statushouders krijgen hier een leerwerktraject tot monteur, samen met de gemeente Amsterdam en Randstad. Met dit project krijgen ze een eigen inkomen en kunnen ze hun talenten en ervaring inzetten. Er blijken zelfs plannen in de maak om statushouders in te zetten als conducteur.

Het is niet de eerste keer dat NS de samenwerking aangaat met statushouders die vaak lang op zoek zijn naar werk. ‘We werken al langer met hoger opgeleide statushouders en waren al bezig met plannen voor deze groep, bijvoorbeeld voor retailfuncties voordat Corona zijn intrede deed’, laat de NS weten tegenover OV Pro. Naast statushouders zet de NS sinds een paar jaar overigens ook mensen een arbeidsbeperking en afstand tot de arbeidsmarkt in. Zij worden opgeleid om in de zogenoemde Kabelstraat, een speciale afdeling binnen de NS, kabelbundels samen te stellen voor treinen. 

#2. Philips  

Philips haalde 5 jaar geleden al het nieuws door een samenwerking met IamNL, een Veldhovense start-up die statushouders snel klaarstoomt voor passend, betaald werk. In dit geval: een baan als montagemedewerker. Dat project is inmiddels afgerond, maar dat geldt niet voor het Philips Werkgelegenheidsplan (WGP), dat al sinds 1983 bestaat, en tot doel heeft om kwetsbare werkzoekenden een kansrijkere positie te geven op de arbeidsmarkt en waarbij gemiddeld 70% van de deelnemers na afloop doorstroomt naar een betaalde baan. 

Inmiddels gaan ze in de regio Brainport Eindhoven trouwens, samen met de gemeenten Boxtel, Meijerijstad en Nuenen, aan de slag met zogenoemde ‘startbanen‘. Idee is dat statushouders hier vanaf het moment dat ze in een gemeente komen wonen aan het werk gaan, gecombineerd met inburgering. Door zo’n startbaan vinden statushouders eerder hun draai in de maatschappij en leren ze sneller de taal en hoe het werkt op de werkvloer in Nederland. Als dit goed werkt, wordt het uitgebreid naar meer gemeenten, zo is het plan.

#3. Accenture

Kunnen statushouders ook in de consultancy terecht? Bij Accenture denken ze in elk geval van wel. In februari kwam het bedrijf in het nieuws met een initiatief dat de komende jaren 500 IT-banen aan statushouders moet gaan bieden. Accenture is 1 van de 20 bedrijven die zich hieraan heeft verbonden, naast bijvoorbeeld TenneT, ABN Amro, Shell en Microsoft. Zelf streeft Accenture ernaar de komende 3 jaar 75 statushouders in dienst te nemen, zo maakte het bekend. Om de kansen van statushouders te vergroten, investeert het bedrijf ook nog eens 1 miljoen euro.

Eindelijk mogen ook asielzoekers langer aan de slag, meldde de rechter vorige week. Een oplossing voor de krappe arbeidsmarkt? Deze 5 bedrijven zijn in elk geval nu al blij met de statushouders die ze aan het werk hebben.

Accenture heeft al een flink aantal jaar geleden een speciaal programma ‘Skills to Succeed‘ opgetuigd, dat onder andere begeleiding bij het vinden van werk en het ontwikkelen van vaardigheden biedt. ‘Accenture neemt zijn verantwoordelijkheid – we geloven in wat we moeten doen om onze gemeenschap te ondersteunen en banen te creëren voor vluchtelingen zodat zij hun leven opnieuw kunnen beginnen’, aldus Nicole van Det, Country Managing Director in Nederland. Naast de 75 statushouders die het de komende 3 jaar in dienst wil nemen, creëert het bedrijf ook meer dan 150 nieuwe mentorship-mogelijkheden voor statushouders.

#4. PostNL 

Al meer dan 1.800 mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt heeft PostNL de afgelopen jaren aan werk geholpen. Daar horen ook statushouders en vluchtelingen bij, aldus CEO Herna Verhagen. ‘Zij kunnen bij ons een bestaan in Nederland opbouwen.’ PostNL werkt samen met gemeenten (zoals Hengelo) om vluchtelingen en statushouders (en Oekraïners) te helpen bij het vinden van werk. Vaak worden er banen aangeboden in hun sorteercentra en als bezorgers. Hierbij kijken ze naar de vaardigheden en kwalificaties van de statushouder en houden ze rekening met eventuele taalbarrières.

#5. DPA

Haar passie voor onderwijs en interesse in verschillende culturen bracht trajectbegeleider Mayke Frasa 3 jaar geleden bij UAF, de oudste vluchtelingenorganisatie van Nederland. Als trajectbegeleider is ze nu voor vluchtelingen aanspreekpunt voor het hele proces richting een passende studie of baan. ‘We staan met UAF écht met mensen in contact en helpen ze persoonlijk en gericht op weg in een nieuw land. Centraal hierbij staat dat vluchtelingen met een verblijfsvergunning de regie in eigen handen hebben.’

Een van de samenwerkingen van UAF is met arbeidsbemiddelaar DPA (onderdeel van Eiffel), die al sinds 2018 statushouders een buddytraject van steeds 6 maanden aanbiedt. Directeur Legal Diederik Gelauff: ‘Deze samenwerking met het UAF is waar wij als DPA voor staan. Talent centraal stellen en het duurzaam empoweren van professionals.’ Afgelopen november is weer een nieuw buddytraject van start gegaan.

#6. ABN Amro

Bij ABN Amro hebben ze van 2019 tot 2022 zo’n 80 vluchtelingen aan zinvol werk geholpen, als onderdeel van het zogeheten Reboot-programma. Tot 2025 wil de bank nog eens jaarlijks 20 mensen met een vluchtelingenachtergrond aannemen. ‘Werk dat letterlijk een beroep doet op hun kwaliteiten’, aldus de bank zelf, die het programma opzette samen met de Refugee Talent Hub en de gemeente Amsterdam. In het programma krijgen getalenteerde statushouders de kans om in contact te komen met ABN Amro-managers. Bij een match krijgen zij een betaalde baan aangeboden.

Voor het Reboot-programma werkt de bank onder meer samen met Microsoft en het project heeft inmiddels overigens ook andere bedrijven als Rabobank en Philips geïnspireerd. Zij zijn nu ook begonnen met het actief aannemen van statushouders, waarbij ABN Amro zijn kennis en ervaring overdraagt om zo dubbel impact te creëren.

Lees ook

Dit zijn de 4 gouden regels van een goede vacaturetekst

Een goed geschreven vacaturetekst vertelt op een aantrekkelijke, korte, relevante en unieke manier alles wat een kandidaat moet weten. Denk hierbij aan de inhoud van de functie, wat een kandidaat mee moet brengen met betrekking tot opleiding en skills, wat hij of zij daarvoor terugkrijgt en wat informatie over het bedrijf zelf. Maar met alleen een opsomming van bovenstaande punten, spring je tegenwoordig niet meer erbovenuit. Met onderstaande 4 regels kun je jouw vacatures wél naar een hoger niveau tillen.

Regel 1. Verdiep je in de wet- en regelgeving

Er zijn bepaalde wetten en regels waarmee je rekening moet houden als je een vacaturetekst schrijft. Zo is discriminatie verboden en mag je mensen niet van tevoren afwijzen op bijvoorbeeld afkomst, ras, nationaliteit, godsdienst of geslacht. Dit lijkt vanzelfsprekend, maar indirecte discriminatie komt toch nog vaak voor in vacatureteksten. Denk hierbij aan vereisten als ‘pas afgestudeerd’ of ‘native speaker’. Wees hier alert op en vermijd dit soort termen.

Regel 2. Wees concreet

Ga na hoe je werkzoekenden van dit moment aanspreekt en hoe juist niet. Kijken we bijvoorbeeld naar jongeren, dan weten we dat zij graag willen groeien in hun loopbaan. Dus als hiervoor mogelijkheden binnen jouw organisatie aanwezig zijn, vermeld dit dan zeker in je vacaturetekst. Maar hou het wel concreet. Nietszeggende containerbegrippen als ‘doorgroeimogelijkheden’ vind je tegenwoordig in bijna elke vacature. Daarmee ga jij je als werkgever niet onderscheiden, met specifieke voorbeelden wel.

Veel werkgevers vinden het nog een beetje eng om het salaris te vermelden, maar het heeft zeker effect op het aantal sollicitanten.

Wees ook duidelijk over de arbeidsvoorwaarden. Voor de meeste kandidaten wordt een vacaturetekst direct aantrekkelijker als een salarisrange vermeld staat. Veel werkgevers vinden het nog een beetje eng om dit te vermelden, maar het heeft wel degelijk effect op het aantal aanmeldingen. Secundaire arbeidsvoorwaarden benoemen – zoals een flexibele houding tegenover thuiswerken of mogelijkheden om te werken vanuit het buitenland – vergroot ook de aantrekkelijkheid van je vacature. Maak ook het sollicitatieproces duidelijk en concreet. Laat bij voorkeur kandidaten eenvoudig solliciteren via een button of een kort contactformulier.

Regel 3. Vermijd makelaarstaal

Er zijn een aantal clichés die in veel vacatureteksten terugkomen en die niet altijd in je voordeel werken. Denk aan ‘makelaarstaal’: het ene zeggen, het andere bedoelen. Zoals de term: ‘dynamische werkomgeving’, wat veelal wordt opgevat als: het is hier druk en chaotisch, dus neem je noise-cancelling headphones mee als je je wilt concentreren. Daarnaast wordt in vacatureteksten ook vaak gevraagd naar kandidaten die ‘geen 9-tot-5-mentaliteit hebben’, waarbij je als werkgever eigenlijk lijkt te vragen om iemand die ook voor en na werktijd altijd beschikbaar is.

Een ‘marktconform salaris’? Dit wordt vaak opgevat als: niet meer en niet minder dan het gemiddelde (maar zeker niet meer).

Andere voorbeelden van makelaarstaal in vacatureteksten zijn woorden als ‘flexibel’ (we zoeken jaknikkers die vooral niet te veel van onze koers willen afwijken), ‘stressbestendig’ (er wordt veel van je verwacht en eventuele fouten hebben grote gevolgen) en ‘uitdagend’ (er komt zoveel bij deze baan kijken dat het soms moeilijk vol te houden is). Ook de term ‘marktconform salaris’ is een makelaarsterm. Dit wordt vaak opgevat als: niet meer en niet minder dan het gemiddelde (maar zeker niet meer).

Regel 4. Doe onderzoek naar je doelgroep

Zoek originele manieren om op te vallen en om de aandacht te trekken van de juiste doelgroep. Zorg dat je voor ogen hebt naar wie je op zoek bent, zodat je jouw vacature hierop kunt aanpassen. Kijk hierbij naar de taal die de doelgroep gebruikt en op welke platformen ze te vinden zijn. Door dit goed voor ogen te hebben, bereik je precies de juiste doelgroep en hoeft het ook niet te veel te kosten.

Hoe mooi je vacature ook is, dit valt in het niet als dingen fundamenteel misgaan in je bedrijf.

Maar let op: hoe mooi je vacature ook is, dit valt in het niet als dingen fundamenteel misgaan in je bedrijf. Vooral jongeren vinden het namelijk het fijnst om ergens aan de slag te gaan na een aanbeveling van een vriend of connectie, en die krijg je alleen als ze je echt een leuke werkgever vinden.

Over de auteur

Dit verhaal is geschreven door Claudia van Lier, copywriter bij RPO-bureau Pro Contact.

Lees ook

Britten willen beter worden in wiskunde – maar waar vind je de leraren daarvoor?

Het was een plan dat begin januari heel veel tongen losmaakte: wiskunde verplicht voor iedereen tot 18 jaar. De Britse premier Rishi Sunak haalde er in januari dit jaar overal ter wereld het nieuws mee. De vaardigheden die je leert bij dit vak zijn ‘belangrijker dan ooit’, vindt hij. Want we leven volgens hem in een wereld die ‘draait om data’ en waar kennis over statistiek ‘nodig is voor iedere baan’. Hij vindt dat je kinderen niet de wereld in kunt sturen zónder de vaardigheden die je bij wiskunde opdoet. ‘Onze kinderen zonder deze vaardigheden de wereld in sturen, is onze kinderen in de steek laten.’

‘Onze kinderen zonder deze vaardigheden de wereld in sturen, is onze kinderen in de steek laten.’

Ronkende woorden, maar de praktijk blijkt – zoals wel vaker – weerbarstig. Deze maand moest Sunak alweer toegeven dat het misschien toch wat té ambitieus was. Er is meer tijd nodig om meer wiskundeleraren aan te werven, schrijft The Guardian. In een toespraak op de London Screen Academy zei Sunak dat het tekort aan leraren nu al zorgt voor problemen met het huidige niveau van het wiskundeonderwijs. ‘Laat duidelijk zijn dat we deze verandering niet van vandaag op morgen zullen doorvoeren. We zullen wiskundeleraren moeten werven en opleiden.’

Nu al veel onbevoegden

Bijna de helft van alle Britse middelbare scholen gebruikt momenteel al niet-gespecialiseerde leraren voor wiskunde. Op de vraag hoe hij dat wilde veranderen, verwees Sunak naar bestaande stimulansen, zonder te erkennen dat er een salariskloof bestaat tussen lucratievere carrières voor afgestudeerden in de natuurwetenschappen, techniek en wiskunde (de zogenoemde STEM-vakken) en die in het onderwijs. ‘We hebben meer wiskundeleraren nodig en dat weten we’, zei hij, wijzend op belastingvrije studiebeurzen en extra salarisstimulansen voor leraren in gebieden met de grootste tekorten.

Ongeveer de helft van de Britten tussen 16 en 18 jaar volgt wiskunde in een of andere vorm.

Maar, zo voegde hij eraan toe: ‘We hebben daar nog werk te doen en als we terugkomen met een gedetailleerder uitvoeringsplan hiervoor, kunnen we bekijken wat dat betekent voor het toekomstige wiskundeonderwijs. Ik denk ook dat het niet alleen om geld gaat. Als we de cultuur veranderen en meer mensen wiskunde studeren, zal het een opwaartse spiraal zijn en zullen er meer mensen zijn om de vakken te onderwijzen.’ In het Verenigd Koninkrijk is wiskunde volgen tot je achttiende momenteel niet verplicht. Ongeveer de helft van de leerlingen tussen 16 en 18 jaar volgt nog wiskunde in een of andere vorm.

Geen afleiding

De premier ontkende dat het beleid een afleiding is van dringender taken zoals het aanpakken van de stakingen in de zorg en de crisis rond de kosten van levensonderhoud. ‘Als we onze economie niet alleen de komende 2 jaar, maar ook de komende 20 jaar willen laten groeien, kunnen we gewoon niet toestaan dat slechte rekenvaardigheid onze economie tientallen miljarden per jaar kost of dat mensen met slechte rekenvaardigheid 2 keer zoveel kans lopen om werkloos te worden als mensen met een goede rekenvaardigheid’, zei hij.

Ondertussen wordt in het Koninkrijk zelf wisselend gereageerd op Sunaks pleidooien. Sommigen vinden dat er wel belangrijker werk te doen is, anderen vinden dat Sunak mensen met dyscalculie en anderen die niet goed zijn in wiskunde schaamte aanpraat. En iemand als de bekende econoom Umair Haque vindt het sowieso een schande dat de premier de Britse kinderen de schuld geeft van zijn eigen ‘catastrofale, rampzalige, en historische fouten’. ‘De bijna-miljardair-premier gebruikt onschuldige kinderen als zondebok’, aldus Haque. ‘Grof is daarvoor een understatement.’

Zelf veroorzaakt

Volgens Haque valt de premier met zijn pleidooi in zijn eigen zwaard. Het waren immers de Tories die decennialang hebben bezuinigd, onder meer op het onderwijs. Toen dat economische gevolgen begon te hebben, kreeg Europa de schuld. Wat weer leidde tot de Brexit. ‘Wat nu de scherpste daling in levensstandaard, handel, groei, alles, in de moderne geschiedenis heeft veroorzaakt’, aldus Haque. En er is geen wiskundeleraar nodig om dat te bevestigen, zegt hij. ‘Wiskunde helpt je niet om je een weg te banen uit een falende staat, een zinkende economie, een natie die de wereld heeft vervreemd en nu eigenlijk geen vrienden meer heeft.’

Minister van Onderwijs Gillian Keegan heeft erkend dat er niet genoeg leraren zijn voor Sunaks plannen – maar ze kon niet zeggen hoeveel wiskundeleraren er volgens haar dan wél nodig zijn. Dat moet volgens haar eerst nog – eh – uitgerekend worden door een panel van deskundigen. Maar Mary Bousted, algemeen secretaris van de vakbond National Education Union, zei: ‘Laten we niet vergeten dat dit een regering is die haar wervingsdoel voor wiskundeleraren sinds 2020 met 39% heeft verlaagd. Het beleid doesn’t add up‘, zei ze, om in wiskundetermen te blijven.

En omdat het vrijdagmiddag is, doen we er ook nog een leuk en toepasselijk Brits wiskunde-quizje bij…

Lees ook

Credit beeld Rishi Sunak

Verslag van een jurydag: Hoe weeg je de crème de la crème in recruitment en arbeidsmarktcommunicatie?

In één ding was de jurydag van de Werf& Awards gisteren al op voorhand anders dan die van andere jaren. Waar andere jaren een stralend zonnetje liet zien, waren dit jaar de weersomstandigheden een stuk minder uitgelaten. Het zei gelukkig niets over de kwaliteit van de in totaal 73 inzendingen, waarvan er deze dag 10 zijn uitverkoren om zich nader te verklaren tegenover de meer dan 10-hoofdige vakjury. ‘De vorige juryronde was eigenlijk veel zwaarder’, grapt juryvoorzitter Marion de Vries meteen bij aftrap. ‘Toen moesten jullie door meer dan 70 inzendingen heen. Nu zijn dat er maar 10.’

‘Er wordt voor de Publieksjury harder gestemd dan ooit. We zitten nu al op meer stemmen dan vorig jaar aan het eind.’

De Vries trapt verder de dag af met de constatering dat de Awards in elk geval léven. ‘Het maakt heel veel los. Er wordt voor de Publieksjury harder gestemd dan ooit. We zitten nu al op meer stemmen dan vorig jaar aan het eind. En de lijnen staan nog bijna een week open.’ Verheugd meldt ze ook dat ze eigenlijk alleen maar positieve reacties heeft gehad op de ‘leuke mix van 10 genomineerden‘ die vandaag mogen komen presenteren. ‘Dat is ook wel eens anders geweest’, zegt ze er lachend bij.

Zelf stemmen

Strak: 5 minuten

Het is Raymond Lemmers die deze dag als presentator het spits mag afbijten, met zijn case voor de Ambulancezorg Haaglanden. Maar niet nadat De Vries hem heeft gewezen op de spelregels, zoals ze bij alle gegadigden deze dag zal doen. ‘We houden het strak. Je krijgt 5 minuten spreektijd, waarbij ik bij de laatste minuut mijn vinger opsteek. En dan hebben we als jury nog een minuut of 7 om vragen te stellen. Succes!’

‘We houden het strak. Je krijgt 5 minuten spreektijd, waarbij ik bij de laatste minuut mijn vinger opsteek. Succes!’

Dat blijkt geen overbodig advies. Lemmers staat namelijk net enthousiast de opzienbare resultaten van zijn case op te sommen, als de voorzitter onverbiddelijk haar vinger opsteekt. Het geeft hem nog net de tijd om te vertellen over de vip-tickets die voor de 360-graden ervaring beschikbaar zijn, en voor zijn bedrijfsmotto: ‘Techniek + creativiteit = succes’.

Aandachtige juryleden Diana van Miltenburg, Orlando Belfor en Job Mensink

Gelukkig heeft hij daarna nog even tijd om in de vragenronde wat nader hierop in te gaan. Wat kunnen we hiervan leren, vraagt een van de juryleden. ‘Nou, ik denk dat je veel meer moet laten zien hoe het werk echt is’, antwoordt Lemmers hierop. ‘Een inkijkje geven op een creatieve manier. Dat is denk ik echt de toekomst van recruitment.’ Goedkoop blijkt dat echter niet. Op vragen waarom niet het hele land door wordt gereden met een immersive room zoals van Haaglanden, antwoordt hij dat dit wel zo’n 250.000 euro kan kosten. ‘En er is dus blijkbaar nog niemand die het commercieel heeft aangedurfd om dit mobiel te gaan doen.’

Camper Experience

Na Lemmers’ vertrek vindt meteen het geroezemoes bij de jury plaats. Woorden als schaalbaarheid, virtual reality, doelgroepen bereiken en effectiviteit vliegen in het rond. Een trein rijdt langs het raam van het Van der Valk in Breukelen. ‘We worden bespioneerd door de NS!’, grapt De Vries. Waarna het tijd is voor de tweede case van de dag, die onder meer wordt gepresenteerd door een zichtbaar nerveuze Heleen Stoevelaar. ‘Ik heb 10 jaar lang de Awards mogen uitreiken‘, vertelt ze bij binnenkomst. ‘En dan sta je in één keer zelf tegenover de jury. Nou, dat is heel anders, kan ik je nu vertellen.’

Niettemin slaat ze zich er behendig doorheen, samen met programmamanager Timon Gerritsen. Samen vertellen ze hoe EIFFEL vorig jaar een uitgebreid referralprogramma wist op te zetten, met belevenissen als bonus. Over onderzoek waaruit bleek dat 86% van de ‘Eiffelaars’ best iets wil bijdragen, en over de dinerbon van 100 euro die iedereen kreeg om met iemand bij Loetje te gaan eten. En ook over de Eiffel camper experience, waarmee Eiffelaars op avontuur worden gestuurd. Er klinkt ineens applaus in de naastgelegen zaal, en daaropvolgend gelach bij ons. ‘Nou, die heb je alvast binnen’, zegt een van de juryleden.

‘We draaien onze belevingen tegemoet.’

Over het ‘Wheel of experiences‘ dat dit jaar een aantal keer klaarstond stond voor Eiffelaars die potentiële collega’s aandroegen, houden ze het kort. ‘We draaien onze belevingen tegemoet’, zegt Gerritsen beeldend over de kern van de case. Want inmiddels worden alweer nieuwe plannen verzonnen. Volgend jaar vinden de Olympische Spelen plaats in Parijs, en dat is voor het sportgekke Eiffel een mooie kans om nieuwe ‘belevenissen’ aan te knopen. Zoals een kwalificatiewedstrijd van de oranje hockeyvrouwen bijwonen voor elke collega die een referral aandraagt. ‘Nieuwe herinneringen maken’, zoals de twee het uitleggen.

Eric van Bourgonje als geboeid jurylid

Volgende fase

Het ontlokt juryvoorzitter De Vries in de korte nazit de opmerking dat haar opvalt hoe ‘alle cases ook de volgende fase alweer lijken in te gaan’. Een opmerking die we ook later op die dag nog bevestigd zullen zien worden. Maar al snel gaat de aandacht alweer naar de volgende case, en dat is de enige die vandaag in het Engels wordt gepresenteerd. Want hiervoor was de in Barcelona wonende Anna Korten aanwezig, die samen met Wouter Mennen (LiveWall) de jury graag meer wilde vertellen over de game waarmee bezorgers van Just Eat Takeaway hun werk kunnen naspelen, nieuwe collega’s kunnen werven én bonussen kunnen verdienen.

Een flinke klus, omdat het spel in 13 landen kon worden gespeeld, en van al die landen elke week een leaderboard moest worden gemaakt – en per land ook prijzen moesten worden uitgedeeld. Best een groot en complex verhaal om in 5 minuten uit te leggen, wat dan ook tot best veel vragen van de jury leidt. Want hoe werkt het betrekken van je bezorgers nou precies? En hoezo levert het zoveel besparing op, als in totaal meer dan 2.600 prijzen weggeeft. Maar als ze de open rates en click rates van de game zien, blijken ze toch behoorlijk onder de indruk.

Macarons en knipperende hartjes

Zo vordert de dag gestaag met meer aangename verrassingen. Zoals de maar liefst 3 presentatoren van Xebia, die binnenkomen met knipperende hartjes opgespeld, een schaal vol bijzondere macarons, en speciaal bewerkte foto’s waarin enkele juryleden zich ineens als de leden van ABBA terugzien. Kijk, dan bewijs je meteen dat je weet hoe je een belevenis moet neerzetten. Wat natuurlijk mooi aansluit bij hun case, die helemaal draait om een unieke experience om voormalig medewerkers terug te winnen.

Het begon allemaal toen HR-manager Anne van Schalkwijk I want you back in my life van Alice Deejay op de radio hoorde, vertelde ze. ‘Creativiteit komt vaak op het moment dat je het het minst verwacht.’ Van het een kwam dus al snel het ander. Uitmondend in een groots evenement, compleet met gospelkoor, posters met het hoofd van de genodigden erop, en een lipdub opgenomen door het senior management team. En uiteindelijk dus in elk geval 2 hires, aldus Van Schalkwijk, wat de kosten in de overspannen IT-markt volgens haar alleszins acceptabel maakte. En dan zijn er ook nog eens 3 mensen die hebben aangegeven na hun huidige opdracht graag weer in gesprek te gaan voor een Xebia-baan. ‘Dat is voor ons wel de bekroning op het werk’, aldus collega Rachel van der Wal.

16.453 sollicitanten

Als laatste in de categorie ‘Recruitment’ was het woord aan Esmé Valk, HR-manager van Schiphol. Nog voordat zij binnenkomt, verlaten enkele juryleden al de zaal, vanwege persoonlijke betrokkenheid bij deze case. Zij missen zo het verhaal over de 16.453 sollicitanten die de luchthaven wist te bereiken met honderden gehypertargette campagnes voor beveiligers. En ook de afsluiter van Valk, die met gevoel voor melodrama meldt: ‘Deze case gaat niet over 1.000 beveiligers. Deze case gaat over de moed en de veerkracht om in tijden van crisis door te pakken.’

Esmé Valk tegenover de jury.

Tijd voor de lunch. En voor de eerste juryronde. Veel overleg, in twee groepen, maar wel individuele scoreformulieren. Hoe ‘merk-waardig’ beoordelen de juryleden elke case? En wat vinden ze van de impact: was de case effectief én efficiënt? En, ten slotte, hoe vernieuwend en/of inspirerend zien ze deze case voor het hele vakgebied? En wat komt daar dan voor overall cijfer uit? Het levert allemaal individuele oordelen op, die vervolgens alleen bij de juryvoorzitter bekend worden, zodat het ook voor iedereen in de jury een grote verrassing blijft wie uiteindelijk op 16 mei de vakjuryprijs in ontvangst mag nemen.

Geen clichébeelden

Om 13:35 gaan we weer verder. Sjoerd Beumer en Bas Velthuis vertellen eerst over de Cordaan Talks, waarmee ze ‘geen clichébeelden’ over de zorg hebben willen neerzetten, maar juist ‘gelijkwaardigheid tussen cliënt en zorgverlener, en hoe leuk het werk kan zijn’. ‘De cliënt niet als degene die de ruimte opvult, maar ook als degene die waarde toevoegt aan de medewerker’, zo vat Beumer het mooi samen. De Talks, waarvan na de zomer een nieuwe serie verschijnt, worden nu ook gebruikt bij onboardingsdagen, leren we. ‘Wat intern weer tal van gesprekken oplevert. Dat vind ik als communicatiemedewerker minstens zo belangrijk.’

Veel campagnes willen afrekenen met de bekende beelden die rondom een beroep leven.

Inspiratie dus. En zingeving. Het is ook het terrein waarop de genomineerde case van Defensie het zoekt. Dus niet alleen stoere beelden, die het clichébeeld van de militair bevestigen, zoals senior adviseur arbeidsmarktcommunicatie Jeroen Versteijne het uitlegt. Maar in plaats daarvan ook hier: denken vanuit de doelgroep, en ‘de mens achter de militair’ laten zien. En dat alles in de driehoek purpose, persoonlijke ontwikkeling en kameraadschap. ‘Zo kunnen we mensen die nog nooit aan Defensie hebben gedacht toch enthousiasmeren’, aldus Versteijne, die dit jaar op zoek is naar maar liefst 4.300 nieuwe collega’s.

Zomaar een paar vragen die voorbijkomen op de jurydag van de Werf& Awards...
Bas Velthuis (Cordaan) ten overstaan van juryleden Marion de Vries en Silene Geuze.

Meer dan beveiliger met sleutelbos

Bijna alsof het zo is afgesproken beginnen ook de presentatoren van de volgende case over het afrekenen met clichébeelden. Bij hen gaat het dan om het werk in de gevangenissen. Want dat is veel meer dan ‘een beveiliger met een sleutelbos door de gangen’, zoals Corin Kuijpers het noemt. Sterker nog, het gaat bij de Dienst Justitiële Inrichtingen natuurlijk ook helemaal niet alleen om gevangenissen, maar ook om TBS-klinieken, justitiële jeugdinrichtingen en detentiecentra. In totaal wel meer dan 50 verschillende locaties, met 16.000 medewerkers, en jaarlijks ruim 37.000 nieuwe ‘justitiabelen’.

Heel DJI telt maar 6 recruiters, voor in totaal 2.900 vacatures per jaar.

Wat dat betreft kun je rustig zeggen dat de boodschap ‘Er zit meer achter…‘ heel goed gekozen is voor de eerste arbeidsmarktcampagne en de allereerste werkenbij-site die van de dienst ooit verschenen is. Want de man met de sleutelbos? Die is er zeker ook. ‘Maar er is zoveel meer…’, zoals Kuijpers uitlegt. Leuke weetjes die ze nog meer verklapte: heel DJI telt maar 6 recruiters, voor in totaal 2.900 vacatures per jaar, en een groot deel van de instroom van de campagne bleek te komen via… Basic-Fit. ‘De doelgroep daar bleek een belangrijke voor onze retargetting.’

verslag van de jurydag
Juryleden Rogier Bruggeman, Sascha Becker en Natasja Freijer schrijven hun bevindingen op.

‘Gezien worden’

En zo komen we alweer bij de laatste twee genomineerden in de categorie ‘Arbeidsmarktcommunicatie’. Waarbij ‘gezien worden’ als gemene deler opvalt. Eerst Partou, waarbij voor de tweede keer deze dag ook een medewerker van digitaal bureau LiveWall het podium mag betreden. Zij hebben een case gebouwd waarbij de grootste kinderopvangorganisatie van Nederland niet alleen laat zien oog te hebben voor de kinderen, maar ook voor hun begeleiders en pedagogisch medewerkers.

De bijbehorende website zit niet alleen vol met tools als een diplomacheck en een reistijd-bepaler, maar laat ook met video zien hoe een bepaalde locatie eruitziet, zodat een eventuele sollicitant meteen een goede indruk krijgt. Het leidde ertoe dat vorig jaar 2.730 mensen konden worden aangenomen, al blijven er ook nog steeds 1.000 vacatures open staan. Want hoe veelomvattend ook, campagnes kunnen natuurlijk niet alle krapte oplossen.

Andersom solliciteren

Dat beseffen ze ook bij Randstad, dat voor het eerst in de geschiedenis de nominaties haalt, en wel met een veelbesproken case rondom ‘Andersom solliciteren’. ‘Het merk afstoffen en neerzetten als de partij die je helpt vinden wat voor jou werkt’, dat was ruwweg de opdracht die Nine de Knecht, head of strategy bij Achtung! Amsterdam (nu Dentsu Creative geheten) anderhalf jaar geleden meekreeg, vertelt ze, samen met Randstad’s team lead brand experience Kim van Dusseldorp. ‘Van uitzendbureau naar werk-sidekick‘, dat was de transformatie die ze daarbij wilden realiseren.

verslag van jurydag

De ‘Andersom-sollicitatie’ bleek daar goed voor geschikt, blikken ze terug. ‘Randstad is hierdoor weer aansprekend, opvallend , onderscheidend en nieuwswaardig geworden’, aldus De Knecht (links op de foto). Het concept is zelfs zo succesvol gebleken dat ze het binnenkort ook in Duitsland willen overnemen, vulde Van Dusseldorp aan. En het leent zich voor allerlei nieuwe toepassingen. Dat heeft ook de jury door, waarvan één van de leden na de presentatie grappend opmerkt: ‘Zeg maar, welke vragen moeten we júllie nu stellen?’

Hoe weeg je een rad-van-fortuin af tegen een immersive gaming room? En hoe een spetterend alumni-diner tegen een game voor bezorgers in 13 landen? Zomaar een paar vragen die voorbijkomen op de jurydag van de Werf& Awards...

En zo komen we langzaam aan het eind van de jurydag. Waarbij alles overziend nogmaals opvalt hoe rijk, creatief en divers dit vak nog steeds is. Met allemaal verhalen en werkgevers waar méér achter zit dan je op het eerste gezicht zou zeggen. Wat vergelijken natuurlijk ook lastig maakt. Want hoe weeg je nou een referral-rad-van-fortuin af tegen een immersive game room? En hoe een spetterend alumni-diner tegen een game voor bezorgers in 13 landen? Vragen waar de jury zich het hoofd over gebogen heeft, en waar we 16 mei eindelijk het verlossende antwoord op zullen horen.

Stemmen voor de publieksjury kan nog tot en met 25 april:

Meteen stemmen

Benieuwd naar de winnaar?

Weten wie gewonnen heeft? Dat hoor je 16 mei, tijdens Werf& Live. Kijk hier voor meer informatie, of bestel meteen je tickets:

Werf& Live

Lees ook

Moeten medewerkers hun eigen teamgenoten kunnen selecteren?

Aan de ene kant lijkt het heel logisch. Teams die hun eigen toekomstige collega’s mogen kiezen, hebben het beste zicht op welke competenties en vaardigheden nodig zijn, en of iemand daarbij past. Het vergroot bovendien de tevredenheid van de teamleden zelf (zij worden immers bij belangrijke beslissingen betrokken), en vaak van de kandidaten, die dan meteen kunnen kennismaken met welke teamgenoten ze eventueel gaan samenwerken.

Vaak leren teamleden hun nieuwe collega’s pas voor het eerst kennen tijdens de onboarding.

Toch is de praktijk vaak een andere. Vaak is de selectie een taak van de manager, en leren teamleden hun nieuwe collega’s pas voor het eerst kennen tijdens de onboarding, als het contract dus al lang en breed getekend is. Heel soms is er een ‘klikgesprek’ met het team, maar hebben zij er feitelijk weinig over te zeggen, en is de beslissing vaak al genomen. Dan moeten ze dus maar zien hoe ze met een nieuw iemand een vruchtbare samenwerking op kunnen zetten.

Werkt diversiteit?

Maar wat is nou eigenlijk de beste methode? Wetenschappelijk is er tot nog toe eigenlijk weinig onderzoek naar gedaan. Een hiaat waar de Duitse WHU – Otto Beisheim School of Management en het WZB Berlin Social Science Center recent zijn ingestapt, met een meerjarig experiment. Hun conclusie: zowel ‘willekeurig’ geselecteerde als zelfgekozen teams hebben elk zo hun eigen voordelen, aldus Assistant Professor Rainer Michael Rilke, de leider van het onderzoek.

Wat werkt beter, teams met leden die op elkaar lijken, of met leden die veel van elkaar verschillen?

In het experiment moesten de deelnemers 2 maanden lang in tweetallen werken en daarbij steeds verschillende taken uitvoeren. De helft van de deelnemers mocht zelf kiezen met wie ze wilden samenwerken, dat wil zeggen: via zelfselectie. De andere helft kreeg zijn partner willekeurig toegewezen. Als gevolg van onze menselijke aard om mensen te kiezen die op ons lijken, bestonden de zelfgekozen teams vaak uit leden van hetzelfde geslacht en met vergelijkbare cognitieve vaardigheden (zwak of sterk); de andere teams waren in beide opzichten gevarieerder.

Verschillen in resultaten

In het experiment moest elk duo 2 verschillende taken uitvoeren: een schriftelijk werkblad indienen en een korte videopresentatie filmen. Terwijl de willekeurig samengestelde teams betere resultaten behaalden voor de schriftelijke taak, deden de zelfgekozen teams het beter bij de videotaak. De onderzoekers concluderen daaruit dat zelfgekozen teams gemiddeld beter presteren bij taken die een hoge mate van coördinatie en een sterk gevoel van teamwerk vereisen. Bij een opdracht als de videotaak bijvoorbeeld werkt homogeniteit juist in het voordeel van een team, omdat de 2 leden elkaar makkelijk snappen en het sneller met elkaar eens zijn.

Als er weinig teamwerk nodig is, maakt zelfselectie weinig verschil in prestaties.

Ter vergelijking: willekeurig samengestelde teams behaalden betere resultaten bij taken die weinig coördinatie of teamwerk vereisten en waarbij de individuele capaciteiten van de partners van groter belang waren. In dat geval zorgt de willekeur van hun teamsamenstelling er meestal voor dat er ten minste 1 zeer bekwaam persoon aan boord is. Hetzelfde kan niet altijd worden gezegd van zelfgekozen teams, aangezien het even waarschijnlijk is dat 2 zwakkere deelnemers met vergelijkbare cognitieve capaciteiten elkaar kunnen vinden als 2 sterkere.

Harmonieuzer en eensgezinder

Teams die zijn samengesteld op basis van de complementaire kenmerken van de leden blijken dus vaak harmonieuzer en eensgezinder. Maar zij zijn ook geneigd kritische stemmen te negeren, zelfs als aandacht voor die stemmen tot betere oplossingen zou kunnen leiden. En bij zelfselectie wordt niet altijd kritisch genoeg gekeken naar de (aanvullende) kwaliteiten van de teamleden. Wat bij taken die weinig teamwerk vereisen juist wel handig is, aldus de onderzoekers. Dus vraag je je af of je het team bij de selectie wil betrekken, of niet? Kijk dan eerst naar het soort functie dat in het spel is, en laat het daarvan afhangen.

Lees ook